Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.
Posts tonen met het label 's Graveland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 's Graveland. Alle posts tonen

vrijdag 16 april 2021

Bosanemonen

 


De favoriete lentebloemen van veel macrofotografen.
Het zijn dan ook plantjes die uitdagen om er met de camera iets bijzonders
van te maken. Ook ik word erg enthousiast als ik ze tegenkom.
 
 

 

 
 En dat is niet zo heel vaak.
Ze bloeien vroeg in het voorjaar, ongeveer vanaf half maart tot half april,
afhankelijk van de weersomstandigheden en ze openen zich uitsluitend als 
de zon zich ook laat zien. 




 
Deze foto's heb ik gemaakt bij 's Graveland en Amelisweerd.
Natuurlijk op verschillende dagen en uiteraard heb ik geprobeerd daar ook 
verschillende beelden van te maken.








 
 
 

 

 
 

 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

 
 
 
 
Dank voor het bekijken van dit blog vol anemonen.
Er bloeit nog veel meer moois in het voorjaar, dus... wordt vervolgd.
 
 
 
 
 
 

vrijdag 6 november 2020

Rondom bomen 2

 


Om te beginnen de prachtig kleurende kastanjeboom, waar ik 
vorig blog  de spiegelingen van had laten zien.
Daar in de buurt vond ik een gevelde boomstam vol paddenstoelen.
 
 

 

 
Zoals dit gebakken-ei model:
 
 

 

 
En nog een aan de andere kant, komt wel leuk uit zo in het donker. 
 
 

 

 
Op de boomstam een bosje van - ik denk - zwavelkopjes.
En misschien waren het rond deze boom allemaal wel zwavelkopjes in verschillende stadia?
 
 

 

 
Het "bosje" van de andere kant.
 
 

 

 
Hoog op de berg, en dan een beetje spelen met kleur.
 
 

 

 
Op naar het licht:
 
 

 
 
 Een andere benadering:





In een hoekje onder de stam vandaan.
 
 

 


Iets dichterbij.
 
 

 

 
Op een andere plek onder bij de stam, zag ik dit groepje, 
Probeerde op bloemen te lijken? 
 
 

 

 
Ik vond ze niet erg interessant, totdat ik een wat groter, en waarschijnlijk ouder,
exemplaar van onderaf zag. 
 
 

 

 
Wat gebeurt er daar met die lamellen? Mooi zeg.
 
 

 

 

 
Een week later was ik aan de andere kant van 's Graveland,
bij Gooilust. Ook die dag begon heel wat somberder dan verwacht. 
Dit groepje groeide ook nog eens onder hoge bomen; extra donker daar.
 
 

 
 
Ik denk dat het jonge parasolzwammen zijn.
Maar hoewel nog jong, was deze al gehavend, wel extra interessant zo.
 
 

 
 
Dit jonkie was extra dik ingepakt.
En laat die nou net een glimp zonlicht vangen.
 
 

 

 
Helemaal blij was ik met de vondst van amethistzwammen.
 
 

 
 
Inmiddels een uurtje later, was er ook wat meer licht.
 
 

 

 
Ik hou van deze kleur, en de bolletjes hebben zo'n mooie fluwelige structuur.
 
 

 

 

 
 
Ook deze dag kwam pas rond het middaguur de zon echt tevoorschijn,
om de herfstkleuren van de bijzondere bomen daar goed in het spotlicht te zetten.
 
 


 
 

 

Aan de rand van een grasveld groeit daar ook een (Japanse?) esdoorn,
die prachtig verkleurt. Hij groeit in een soort parasolvorm, 
zodat je het bladerdek "van binnenuit" kan bekijken
 
 

 
 
Nog veel groen. 
 
 

 
 
maar dan valt het rood extra op: 
 
 

 

 


 

 
 
Ik ben nog lang niet klaar met deze herfst, dus: wordt vervolgd.
 
 
 
Dank voor je bezoek aan dit blog; reacties zijn zeer welkom. 
 
 
 
 

vrijdag 30 oktober 2020

Rondom bomen

 

 
 
En blog met van alles wat onder, op, aan bomen groeit en soms de boom zelf, 
of een deel daarvan.
Het eerste blog van een serie over wat ik deze herfst tegen ben gekomen. 
Vooral paddenstoelen natuurlijk. Om te beginnen deze parelamaniet.
 
 

 

Dat wil zeggen, ik dénk dat het een parelamaniet is, 
zou ook nog een panteramaniet kunnen zijn. Als je ervan wil eten,
is het wel zaak om het verschil goed te weten, want de panters zijn enorm giftig,
net als hun zusje de vliegenzwam. 
 
Het zou ook nog een grauwe amaniet kunnen zijn (zie reactie van Kees hieronder).
 
 

 
 
Even inzoomen op de lamellen, dat vind ik het mooiste deel.
Zeker als het licht er een beetje doorheen wil schijnen.
 
 

 

 
Ik word altijd heel enthousiast als ik omgevallen of -gezaagde bomen zie liggen. 
 
 

 
 
In het verleden heb ik vaker deze bomen gefotografeerd,
maar thuis vond ik die foto's doorgaans maar niets. Nu heb ik germerkt
dat ik in moet zoomen, dan wordt het interessanter. 
En dat kan zelfs met de macrolens.
 
 


 

 
 Op deze boomstam groeide (nog) niet veel,
maar eronder verschillende groepjes paddenstoelen.




 
Helmmycena's?
 
 

 

 
Deze hoedjes waren vast niet nieuw meer.
 
 

 

 
Een ander groepje:
 
 

 
 
 
Iets meer van bovenaf gezien.
 
 
 
 
 
Klein en alleen, maar wel stoer rechtop.
 
 

 
 
 
Onder die boom ook nog een jonge aardappelbovist.
 
 

 

 
Iets groter in beeld:
 
 

 
 
Deze vorm komt mooi overeen met de witte bollen die ik een eind verderop zag.
 
 

 
 
In een donker stuk bos, extra donker vanwege dreigende regenwolken,
wemelde het van deze tennisballen. 
 
 

 

 
Naar wat ik hierover lees, denk ik dat het berkenzwammen zijn.
Maar ik heb daarvan geen plaatjes kunnen vinden die lijken op deze witte bollen.

 

 
 
 Naar boven kijkend, begint het er ook weer wat groener uit te zien.
 
 

 
 
Er stonden ook nog een paar berken met deze bollen overeind,
maar veel leven zat daar verder niet meer in. 
 
 

 

 
Ook nog even de lens langs de berkenstam laten kijken,
gewoon omdat ik dat zo mooi vind.
 
 

 
 
In de middag brak dan toch de zon door, die eigenlijk voor de ochtend voorspeld was.
 
 

 

 
Tijd voor wat vrolijke herfstblaadjes. 
 
 



 

 
Toen vond ik ook nog een boomstam vol paddenstoelen,
dus... wordt vervolgd.
 
 
Dit was begin oktober in 's Graveland, bij de Gooise Buitenplaatsen
in het deel achter het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten. 
 
 
 
Hartelijk dank voor je bezoek aan dit blog, reacties zijn zeer welkom.