Bleu bells

Blue bells, also available in pink.

Alhoewel ik achteraf gezien toch weinig roze hyacinten heb gefotografeerd.

  

Woensdag 1 mei ging ik naar Wildrijk, een leuk gebiedje in de kop

van Noord-Holland, met volop boshyacinten. Een beetje laat in het seizoen,

helaas bleken de hyacinten al over hun mooiste bloeiperiode heen.

Geen overstelpend bloeiend tapijt deze keer.

 

Toch waren er nog genoeg gave bloemen te vinden die zo mooi hun bloemrandjes omkrullen.

Ook helaas, lieten de aangekondigde zon en bijbehorende blauwe lucht verstek gaan.

De lucht was witter dan wit. 

Met de macrolens van onderaf, zit je al snel heel dicht op de bloem.

Met dit licht werd dat vanzelf high-key.

Ook wat geëxperimenteerd met de Lumix.

Op volledige groothoek-stand kan die erg dicht op het onderwerp komen.

Krijg je toch weer een heel ander soort beelden.

Zelfs de Raynox-voorzetlens is uit de tas gekomen.

Vind ik het doorgaans al lastig om goed scherp te stellen als je met

de macrolens dicht op het onderwerp zit, met de Raynox luistert dat

nog veel nauwer. Maar met dit beeld was ik wel blij.

Een groen intermezzo. Spiegeling in de sloot.

Wat dit voor struiken zijn, heb ik niet kunnen vinden. De witte bloemen zijn prachtig. 

De meeste varens waren al van fiks formaat, maar er waren ook nog knoppen,

die nog moeten uitrollen. Heel mooi zijn die vaak. De donkere achtergrond hier is van het water erachter.

 

Zelfs nog een hyacint gevonden met dichte knoppen.

De tweede roze blue bell..

En nog wat blauwe.

Tot slot een ander, heel klein, bloemetje. Robertskruid,

geranium robertianum.

Dus ondanks de tegenvallers heb ik me deze dag uitstekend vermaakt.

Ik heb op mijn gemak kunnen experimenteren (je kan dat ook "lekker klooien" noemen).

En ben beslist niet ontevreden met de resultaten.

Eén keer raden wie er tevoorschijn kwamen toen ik aan het eind van de dag huiswaarts reed? 

Uiteraard, de zon en de blauwe lucht.🤔

Ook namens Adri hartelijk dank voor jullie complimenten bij zijn
vogelserie. En ja, hij heeft nog honderden prachtige vogelfoto's,
maar ik denk niet dat bloggen iets voor hem is.

Wildrijk

Eindelijk weer eens een nieuw blog op "Kijken in verwondering".

Mijn fotohobby staat de laatste tijd op een heel laag pitje, helaas, 

wegens "druk doende" met zaken die nu even belangrijker zijn en nogal wat

tijd in beslag nemen. Dat zal ook nog wel een paar maanden duren; 

maar daarna ben ik van plan om er weer volop mee aan de slag te gaan.

Maar goed, een enkele keer ben ik er nog wel op uit geweest,

zoals begin mei naar Wildrijk. Een klein, maar heel leuk, stukje bos achter

de duinen in de kop van Noord-Holland. 

In het plaatsje Sint Maartensvlotbrug om precies te zijn.  

Gelokt door de grote hoeveelheid boshyacinten die hier te vinden zijn.

Er groeien ook talloze varens; een prachtige combinatie.

Uit de info van Landschap Noord-Holland:
 
Ooit waren er in het westen van de Zijperpolder meerdere bosrijke landgoederen 
van welgestelde Amsterdamse kooplieden. Ook het Wildrijk is aangelegd als landgoedje.
 Later, tijdens het graven van het Noordhollandsch Kanaal, werd veel bos gekapt 
door kamperende arbeiders. Enkele stukjes bos bleven gespaard. Zo ook het Wildrijk.

In de behoorlijk vlakke omgeving waaide het die dag nogal. 
Maar in het bos was daar weinig van te merken. Ik kon daar met de macrolens 
heerlijk aan de gang en heb genoten van de kleurenpracht.
Het blauw werd hier en daar afgewisseld door roze.

 Veel varens zitten nog in de knop:

 Dit lijkt wel een vrolijk mannetje:

Er zijn ook nog hyacinten in de knop:

En verder spreken de foto's wel voor zich:

Ook leuk: ineens een wit exemplaar ertussen.

Dat ik me nogal in beslag laat nemen door andere zaken,
zorgt er ook voor dat ik minder frekwent andere blogs bezoek. 
Dat is dus ook geen kwestie van onwil, maar 
het gevolg van het lastige feit, dat je tijd maar één keer kan gebruiken.