Dit hele jaar had ik nog geen juffertje of libel voor de lens gehad.
Maar... daar kon ik verandering in brengen tijdens de Fotodriedaagse in Drenthe,
georganiseerd door Nature Talks.
Drie dagen vol workshops natuurfotografie - er viel uit
veel verschillende mogelijkheden te kiezen; ik koos graag voor de libellen.
Heide volop daar in de omgeving; fotografe Bianca Blonk wist een leuke
plek met veel heidelibellen.
's Morgens vroeg de hei op dus. Die zag er sprookjesachtig uit.
Het was goed vochtig, dus de libellen zaten vol dauwdruppels.
Dan komt de zon boven de bomen uit en straalt haar gouden gloed over de hei.
Geen libel, maar wel zo mooi in dit licht:
En nog wat van de sprookjesachtige omgeving.
Even een blauw intermezzo.
Toen het wat warmer werd en ik mijn regenjack uitdeed, zat er een nachtvlindertje
aan de achterkant van mijn kraag, die daar rustig bleef zitten.
Uiteraard heb ik mijn jack op de grond gelegd om foto's te maken.
Met de camera ook op de grond nog leuker.
De avond hiervoor, was ik op stap voor landschapsfoto's van de
zonsondergang bij een leuk ven. Maar in Nederland is het altijd wat met die wolken;
meestal zijn er teveel; nu was er ook maar geen piepklein stipje wolk te bekennen.
Rond het tijdstip dat de zon echt ging verdwijnen, kwam de begeleider
naar me toe: ik heb iets voor je. Dit dus:
Pfff, bijna geen licht meer.
Maar hij hing daar wel erg mooi en zijn vleugels lichtten af en toe mooi wit op.
Na een paar klikken toch maar camera en lens gewisseld,
uiteindelijk was ik erg blij met dit beeld:
En ook wel trots dat dit gelukt is: 1/30 sec met F 2,8.
Maar goed. Terug naar dat stukje hei met de vele heidelibellen
voor de avondsessie.
De libellen zoeken een plekje om de nacht door te brengen.
Blijkbaar doen ze dat zo hoog mogelijk.
De groene struikjes waren duidelijk favoriet;
op deze foto hangen er elf!
Leuk ook om te zien dat de kleuren nogal kunnen verschillen.
Hier zo'n mooie rode.
Deze laatste van de dag is fiks gecropt en stevig bewerkt. Vind 't zelf wel wat.
En nu nog een toetje.
Na de Fotodriedaagse bleven we nog wat in de buurt en dwaalden een dag
door het Waterloopbos. Tot mijn verrassing kwam ik daar overdag ook nog
een paar rode heidelibellen tegen, die zich goed op de foto lieten zetten.
Waaronder deze, op de leuning van een bruggetje,
eerst maar voorzichtig vanaf een afstand.
Maar hij liet me uiteindelijk behoorlijk dichtbij komen.
Dit is weer een stevige crop. Maar ik vind die rugpartij zooo mooi, en ingenieus in elkaar zitten.
Nou, ik kan niet meer zeggen dat ik dit jaar geen libellen heb gezien.
Ook heb ik geleerd dat ik veel langer door kan gaan met fotograferen als het
donker begint te worden dan dat ik gedacht had.
Verder waren het drie zeer vermoeiende, maar reuze gezellige dagen,
met mooie fotokansen, waar ik voorlopig nog niet over uitgeblogd ben.
En: volgende keer weer eens een blog vol vogels!
