Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

zaterdag 14 april 2018

Uit de oude doos





De lente laat zich nu toch af en toe van haar mooiste kant zien.
 Voorjaarsbloeiers zijn volop aanwezig. Echt dé tijd om tussen de bloemen te gaan
liggen met de camera. Alleen .... voor mij even niet.

Het is al een poosje stil op dit blog, omdat ik steeds minder met de camera op stap was. 
Reden: bewegen lukte mij steeds minder goed, en dat gold ook voor gewoon lopen. 
Maar... vorige week heb ik een nieuwe heup gekregen. Cadeautje;
op termijn kan ik weer volop doen waar ik zin in heb. 
Voorlopig moet ik echter revalideren en me  behelpen met krukken.  

De komende tijd hier dus beelden "uit de oude doos" - er staat nog zat op de computer.
En passant lukt het me toch ook om een beetje op te ruimen daar.
Om te beginnen een serie diep onderuit de doos vandaan; foto's uit 2012.
De startfoto is een deel van de Mighty Zambezi, vlak voordat deze, 
breed uitwaaierend over bijna 2 km breedte, ruim honderd meter naar beneden dondert.

Mosi-oa-Tunya  -  Victoria Waterval  -  Vic Falls






De eerste dag dat wij daar waren, wandelden we aan verschillende kanten om 
de waterval heen. We begonnen aan de overkant van de kloof, 
met zicht op het donderende water. Het geluid is oorverdovend.














  Soms tovert de zon alle kleuren op de waterdruppels.




Vanaf de andere kant zien we het water vlak voordat het naar beneden stort.
Hier is goed de nevel te zien van alle waterdruppels die omhoog stijgen.
Mosi-oa-Tunya betekent: smoke that thunders; ofwel: donderende damp. Men zegt dat als het waterpeil 
op z'n hoogst is (februari-april) het geluid tot op 40 km afstand te horen is.




De spoorbrug in de verte is de grens met Zimbabwe.





We hadden het geluk dat er een visser aan het werk was,
vlakbij de rand van de waterval.
















De volgende dag bekijken we de watervallen vanuit de lucht.














Beneden aangekomen, slingert het water zich kolkend door
zigzaggende canyons.









Mocht je ooit in de buurt zijn:
neem de lange helikoptervlucht. Natuurlijk is het heel mooi om de waterval 
en die imposante rivier van bovenaf te zien. Maar met de lange vlucht
duik je daarna de canyons in en vlieg je vlak boven het water, tussen de rotsen.








Na al dat getut de laatste tijd met die kapotte heup,  had ik er wel zin in
om terug te blikken op deze fantastische ervaring.





Dank voor je bezoek en zeker voor eventuele reacties.