Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

zondag 18 augustus 2019

Draaien om een stammetje






Deze houtpantserjuffer (chalcolestes viridis) kwam aan het begin van de avond
in de tuin langs en bleef zo vaak terugkomen op dit stammetje, dat het mij
de moeite waard leek om de camera te gaan halen. 

En ja hoor, ook toen ik lekker met hem meedraaide, bleef hij trouw
aan het stammetje van de struikhortensia. Uiteindelijk hield hij het langer uit dan ik. 


 


Tijdens de hittegolf was de schors van deze stam gaan barsten;
ik denk dat hij dus aan het jagen was en tussen deze laagjes 
zijn maaltijd bij elkaar zocht.


 


De volgende twee beelden zijn heel erg gecropt,
maar zo kan je "de actie" goed zien.

Juffer aan de maaltijd, maar wat doet dat miertje daar nou?? 
Met gevaar voor eigen leven?


 


Op de volgende foto heeft hij zich iets teruggetrokken en is te zien 
dat hij er met een vleugeltje vandoor gaat.






Juffer in de spotlight.
(vanuit mijn standpunt komt het licht achter de stam langs)





 





Als hij wat lager gaat hangen, kan ik hem meer van bovenaf bekijken..
Contact. 


 




Uit de tijden bij de foto's bleek dat ik bijna een uur om hem heen gedraaid had.
Wat word je daar toch heerlijk zen van als je zo gefocust bezig bent.
Toppunt van mindfulness? 
Maar de juffer trok zich ook niets aan van mij en het geklepper van de  
cameraspiegel, hij (m/v) was blijkbaar ook heel gefocust bezig.
De avonden daarna heb ik steeds weer een houtpantserjuffer in de tuin gezien.
Dezelfde?


Een week later liep ik door de heemtuin in Nieuwkoop en zag
een tandem houtpantserjuffers langswaaien, met nog een single exemplaar 
in hun kielzog. Ik liep erachteraan en vond ze terug hoog aan een tak;
de losse juffer hing erboven.


 


Aan 't werk:









 Zij maken hier meer werk van dan de meeste vogels die ik heb gezien.
Na 7 minuten lieten ze het hart los,
maar nog aan elkaar vastgeklonken dreven ze weg.


 


Terwijl ze bezig waren, was er nog een single exemplaar
in de buurt komen hangen. Ook de in eerste instantie "meegewaaide"
juffer bleef nu nog even zitten.
Dus kon ik deze allebei ook nog even op de foto zetten.


 









Voor mij is het een goed houtpantserjufferjaar ­čĄş.
Eerder had ik er wel eens een gezien, 
maar zo goed heb ik ze nog nooit kunnen bekijken.






Dank voor je bezoek, reacties vind ik altijd erg leuk.




zondag 11 augustus 2019

Struinen over 't Wielrevelt






In juli, nog net voor de grote hittegolf, beleefden Maria en ik een heerlijke
zomerdag op 't Wielrevelt, een gebied rond Haarzuilens dat door Natuurmonumenten
rijkelijk is ingezaaid met allerlei inheemse gewassen en vooral: wilde bloemen.




We begonnen bij de Idylle, een heerlijk chaotische mix van allerlei bloeiende planten,
daar aangelegd rond een insectenhotel. Op dat moment domineerde het wit van de 
peen en het geel van de pastinaak het beeld. Opgevrolijkt door het blauw en roze van
cichorei, knoopkruid en wilgenroosjes 





We werden allebei vooral aangetrokken door het Koninginnenkant,
een sjieke benaming, die beter bij de (wilde) peen past.







Zo'n veelzijdige bloem, die blijkbaar niet graag alleen staat.
"Blijf bij me..." lijkt de onderste te roepen.

 
.



Kenmerk van het Koninginnenkant is dat ene, donkerrode,
 bloemetje in het midden. 
Dat verspreidt de geurstoffen waar insecten op af komen.







In innige omhelzing: peen en pastinaak.





Hier vooral het geel van de pastinaak:




Wilgenroosjes in de wind:




Een stukje verderop groeit het muskuskaasjeskruid (alleen die naam al ­čĄö),
dat was bijna uitgebloeid, maar een enkele bloem is genoeg voor een mooie foto.






Na de koffiebreak bij Geertjes Hoeve - genoten van koffie, kletsen en de kippetjes -
liepen we de andere kant op. Eerst langs het fietspad. We zochten langs de sloot naar
het kraailook. Die vonden we ook, maar pfoe, wat stonden die pal op de stevige wind.
Natuurlijk probeerden we die toch op de foto te zetten, maar eigenlijk tegen beter weten in.
Totdat...Maria aan de andere kant van de weg een veel groter exemplaar zag staan. 
Ook nog eens veel mooier en: deze stond redelijk stil.
De foto's lukten ineens probleemloos.







Verder op zoek naar de phacelia (bijenbrood).
Het eerste veldje was allang uitgebloeid, maar deze plantjes 
waren blijkbaar verspreid ingezaaid,  zodat er nu nogmaals
een heel veldje met vers voedsel voor de  bijen was.

Hier met smalle weegbree op de voorgrond.





Ook dit veldje stond boordevol bloeiende bloemen.
Lastig om een enkele bloem voor de foto te selecteren, de bloemen staan daar echter 
niet voor de fotograaf, maar voor de bijen... 
en die smulden er volop van.




Deze bij, hier nog wat verscholen tussen het groen,
is op weg naar een lekker hapje




In de volgende serie is mooi te zien hij zij een meeldraad vastgrijpt





En dan toch nog wat bloemen die hun kop boven het veld uit durfden steken.








Een stuk verderop tussen hoog opgroeiende struiken troffen we
een heidelibel, die wel zin had in een fotoshoot. 




Hij vloog steeds op, maar bleef in de buurt en liet zich zo van alle kanten goed zien.




Het is dezelfde libel als van de openingsfoto.




Jong musje tussen de groene blaadjes.




En met deze oude haan kukelen we het blogje uit:





Dit was een dag van genieten met een hoofdletter.
Heerlijk weer; een vrolijk zonnetje, maar niet t├ę warm, 
fijne foto-mogelijkheden (nou ja, een beetje wind, maar het meeste
wilde wel lukken, zelfs het kraailook dus), 
maar vooral: heel gezellig zo samen.
Dank je wel, Maria, voor deze fijne dag. 






Hartelijk dank voor het lezen en bekijken van dit bericht; reacties vind ik erg leuk.



zondag 4 augustus 2019

Vlinders in de Passiflorahoeve





Het voorgaande blog was gewijd aan de prachtige passiebloemen die te zien zijn 
bij de Passiflorahoeve in Harskamp. Daar fladderen ook veel vlinders rond,
waaronder verschillende passiebloemvlinders.  
Dat zijn vlinders die als rups van de passiflora gegeten hebben.

Zoals deze zebravlinders  (Heliconius charitonius)





En de oranje passiebloemvlinders, zoals deze Dryas Iulia.





Een heel andere vlinder is deze malachietvlinder
(Siproeta stelenes)


 


Nog mooier met gesloten vleugels.









Deze grote page - Papilio palinurus - had al behoorlijk versleten vleugels.
Gecropt, zo is die prachtige iriserende groene gloed aan de bovenkant goed te zien. 

Dat is eigenlijk geen groen; ik citeer Wikipedia:
De kleur ontstaat door de speciale microstructuur op de vleugels, 
die zorgt voor gebiedjes die gele en blauwe kleur uitstralen. 
Dit tezamen zorgt ervoor dat wij een groene kleur ervaren.






Wat een knotsgrote is de atlasvlinder - Attacus atlas






Een stuk kleiner, maar wel beeldschoon, is de glasvleugelvlinder.
Wel jammer dat ik ze altijd op heel donkere plekken zie zitten.
Greta oto


 



Waarschijnlijk de bekendste tropische vlinder is de Morpho.  
Hier met gesloten vleugels.





De uitdaging is natuurlijk om zijn prachtige, 
bijna lichtgevende, blauwe bovenkant in beeld te krijgen. 
Dat vraagt veel geduld, maar is w├ęl gelukt. 





Er werd zelfs aan de volgende generatie gewerkt.
Helaas (voor de fotograaf dan) hoog op een foeilelijke muur.
Dus maar een beetje klooien in Lightroom; vind dit wel aardig gelukt.





Nog eentje van zijn mooiste kant:






Even naar buiten om te pauzeren in de kleurrijke wilde bloementuin, 
met achterin het vijf-sterren-insectenhotel.






Helaas - zelfs hier - geen vlinder te bekennen,
maar gelukkig zoemden de hommels, bijen en andere insecten er wel volop rond. 






Had ik tot dit jaar nog nooit bolderik gezien,
nu weet ik echt wel hoe dat eruit ziet!!  Een knus trio: 






Terug naar de vlinders. Een koolwitje. Die zet ik hier ook maar
op de foto, want thuis zie ik ze nauwelijks meer. ­čĄö




 

Dit is wel een exotische (groot ook).
Asian swallowtail, Chinese gele page, Papilio Xuthus


 


De volgende vond ik echt z├│ mooi, een behoorlijk grote ook.
Ik heb enorm moeten zoeken naar de naam, maar denk dat het een 
African swallowtail is (Papilio dardanus).





 


Van de andere kant zijn er rode vlekken in zijn vleugels te zien.





Een echte wereldreiziger, de monarchvlinder.
Danaus plexippus











Vooral mooi als het licht eroverheen scheert; anders nogal treurig,
deze rouwmantel (Nymphalis antiopa).






's Middags nog even terug in de tropische kas, daar was het toen wel ├ęrg warm en druk.
We kwamen er wel een grappig stel tegen.
Zij riep: "Kijk nou toch even; er zit iets op m'n been".





Over haar been wandelde een grote papiervlinder.





 Maar hij riep: "Sorry schat, ik zie niets. Er zit iets voor m'n oog."







Tot slot nog twee keer de Citroenvlinder, die had ik dit jaar ook nog niet gezien.
 Gonepteryx rhamni









Op mijn zoektocht naar informatie en namen van de vlinders kwam ik een 
leuke site tegen met foto's en info over tropische vlinders, die in 
Nederlandse vlindertuinen te zien zijn.





Dank voor je bezoek; reacties stel ik zeer op prijs.