Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.
Posts tonen met het label zee. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zee. Alle posts tonen

woensdag 19 november 2025

Langs de kust

 

 
Vorige maand verbleven we een midweek in de kop van Noord-Holland. 
 
 
 
 
 
We reden er naartoe in de stromende regen, maar eenmaal
in Bergen was het even droog.
 
 
 
 
 
Genoeg tijd voor een lunch en een korte wandeling langs het strand.
 
 

 
 
Wat vondsten op het natte zand.
 
 

 
 
Het duurde tot de laatste dag voor de wind aangenaam genoeg was
om weer naar de kust te rijden.
 
 

 
 
We reden naar het strand bij Petten,
waar een paar mensen aan het kitesurfen waren. 
 
 

 
 
Mooie capriolen in de lucht lieten ze zien.
 
 

 
 
Vlakbij het Palendorp;
dat was waar wij voor gekomen waren. 
 
 


 
Terwijl ik over het strand naar het Palendorp liep, brak de zon 
steeds meer door het wolkendek heen. Hij liet zich niet helemaal zien,
maar het werd wel een stuk lichter. Genoeg licht voor mooie schaduwen.

 
 
 
 
Het Palendorp is een monument, dat verwijst naar het vroegere dorp Petten;
in de loop der eeuwen verdween dat volledig in zee.

 
 
 
 
Het oude dorp Petten werd in het verleden geleidelijk verplaatst 
vanwege stormen, zoals de Sint-Elisabethsvloed in 1421 en een storm in 1625; 
maar in 1792 verdween het dorp volledig in zee. 
  
 

 
 
Daarna is geleidelijk weer een nieuw dorp gebouwd.
verder van de kustlijn.
  
 

 
 
Sinds 1880 wordt Petten beschermd door de Hondsbossche Zeewering, 
een 5,5 km lange dijk die daarna nog verder is versterkt en opgehoogd.
  
 

 
 
Er werd ook een nieuw duingebied aangelegd: de Hondsbossche Duinen. 
Nu is deze voorheen zwakke plek in de Noord-Hollandse kustlijn beter beschermd tegen overstromingen. 
 
 
 
 
 
In 2015 werd over een lengte van 8 kilometer – tussen Camperduin en Petten – 
35 miljoen m³ zand opgespoten, om de kust te versterken. 
De kustlijn schoof daardoor 300 meter op richting de zee 
en Petten kreeg weer een strand! 
 
 

 

De aannemerscombinatie Van Oord-Boskalis was verantwoordelijk 
voor de aanleg van het nieuwe strand en het duingebied van Petten. 
Ze plaatsten op het strand ook het Palendorp 
 
 
 
 
 
Het palendorp bestaat uit 160 palen van verschillende hoogtes. 
De palen vormen het silhouet van tien huizen en een kerk 
en  symboliseren het oude dorp ‘Petten bi der Sipe’.
 
 
 
 
 
Doordat het zand langzaam af zal kalven de komende jaren, 
komen de palen steeds verder in het water te staan. 
 
 

 
 
Teruglopend nog even een plaatje van afstand;
het is wel een heel bijzonder monument. 
 
 

 
 
En dan mag de zee zelf natuurlijk ook wel even in beeld:
 
 

 
 

 
 
 Structuren in het zand:
 
 

 
 

 
 
Om het beeld compleet te maken: de duinen:
 
 

 
 

 
 
Tot slot een beeld van achter de duinen;
ik denk wel representatief voor deze omgeving: weiland en water, 
een typisch Noordhollandse stolpboerderij en een molen. 
 
 

 
 
 
 Ik vond het heel erg leuk om dat palendorp nu eens 'in het echt' te zien;
ik kende het van foto's > het is dan ook een heerlijk onderwerp voor fotografie.
De informatie bij de beelden heb ik van Google en
van het blog: 'ishetnogver.nl/palendorp'
 
 
 

dinsdag 8 april 2025

Lanzarote

 

 
 
 Vorige maand waren we anderhalve week op Lanzarote,
het meest noordelijk gelegen Canarisch eiland
Pfff - wat een bijzonder eiland is dat. En bijzonder mooi.
 
 

 
 
Deze foto's zijn gemaakt langs de oostkust, waar de oceaan met flinke kracht 
op de kust slaat, temeer daar het vaak nogal onstuimig weer was. 
 
 
In het ondiepe deel kleurt het water vaak turqoise. Vind ik héél mooi. 
 
 

 
   
Uren heb ik op verschillende plekken langs die kust gestaan
en maar foto's klikken. Daar heb ik er dus véél te veel van.
 
 

 
 
Timanfaya
 
 

 
De volgende informatie heb ik overgenomen van de site lookingaround.be:

Een van de belangrijkste bezienswaardigheden in Lanzarote is het  
Timanfaya National Park, ook Montanas del Fuego (vuurbergen) genoemd.  
Een spectaculair natuurgebied dat je best vergelijkt met een maanlandschap 
en dat je echt moet gaan bezoeken als je op het eiland bent. 
Het is behoorlijk uitgestrekt, zo’n 51 km² groot, en nog niet zo heel erg oud.
. Het ontstond namelijk in 1730 – 1736 na een reeks hevige vulkaanuitbarstingen 
waardoor zo’n 11 dorpen van de kaart geveegd werden. 
Het eerste dorp dat dit lot onderging heette Timanfaya en heeft zijn naam dus 
gegeven aan het park. Nadien volgden nog uitbarstingen. 
De laatste dateert uit 1824 maar was minder hevig dan de versies uit de
 eeuw daarvoor. Ook nu nog is er sprake van vulkanische activiteit.
 
 

 
 
 Zicht op het dorp Uga:
 
 

 
 
Wij verbleven in een klein complex met appartementen, 
net buiten Uga. Niet veel appartementen, wel veel grond eromheen.

 

 

 
Op de foto hieronder zie je midden-boven de weg lopen.
Geeft wel een idee hoe steil de wegen daar soms zijn.
 
 

 
 
Daar in de tuin was al veel te zien van de vegetatie op het eiland.
 
 

 
 
Cactussen.
 
 

 
 
Vetplanten; klein,
 
 

 
 
en een stukje groter:
 
 

 
 
 

 
 
Aloë Vera 
 
 

 

 
 Daar stond het hele eiland vol mee.
Vlak bij ons verblijf was ook een bedrijf, waar de planten worden verwerkt.
En rondom worden de planten daar ook gekweekt, uiteraard.
 
 

 
 
 

 
 
 En een volop bloeiende bougainville.
 
 

 
 
 

 
 
 
 
Zo, het begin is er.
Het is zo'n boeiend eiland en met zo heeeel veel foto's is het lastig om te kiezen 
en het verhaal te vertellen.
 
 
 
 
 

zaterdag 29 januari 2022

Licht, lucht en water

 

 
Beelden van Texel, eind september 2021.
 
Licht en lucht zijn vaak bijzonder op de Waddeneilanden. 
Vaak goed te zien vanaf de kust, maar ook boven land kan het prachtig zijn. 
 
 

 

 

 
 
 De zee heeft dezelfde kleuren.




 

 
 

 
 
Dit was een onstuimige dag; deze zilvermeeuw had de wind in de rug.
 
 

 
 Het strand bij paal 28, aan de noordkant van het eiland. 
 
 

 

 


 
Spelen met licht en kleurtjes.
 
 

 
 
 
 

 
 

 
 
En nog een keer zo'n lucht
 
 

 

 
Een paar dagen eerder aan het eind van de dag op het strand van De Koog. 
 
 

 
  
Heel bijzonder licht.
 
 

 

 
En een heel bijzondere lucht
 
 

 

 
Iets later werden de 'schijnwerpers' nog duidelijker zichtbaar
 
 

 

 

 
 
Ze schenen niet alleen naar boven, ook naar beneden.
 
 

 

 
Een heel aparte sfeer. 
 
 

 

 
Het schijnsel in de lucht zwakte af, maar het water op het strand
reflecteerde het licht in fijne pasteltinten.
 
 

 
 

 
 
Ook na zonsondergang bleef het licht nog even magisch.
 
 

 

 

 
 
Tot slot nog een foto met een totaal andere sfeer.
Dit was aan de waddenkant, op het moment dat de zon opkomt, 
maar er boven land een heel donkere wolk aan komt zetten. 
De foto was behoorlijk donker, maar na wat nabewerking 
ben ik er wel erg blij mee.

 
 
 
 
Eigenlijk zou ik wel iedere maand een weekje naar Texel willen.
 
 
 
Dank voor het bekijken en eventuele reactie.