Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

zaterdag 14 april 2018

Uit de oude doos





De lente laat zich nu toch af en toe van haar mooiste kant zien.
 Voorjaarsbloeiers zijn volop aanwezig. Echt dé tijd om tussen de bloemen te gaan
liggen met de camera. Alleen .... voor mij even niet.

Het is al een poosje stil op dit blog, omdat ik steeds minder met de camera op stap was. 
Reden: bewegen lukte mij steeds minder goed, en dat gold ook voor gewoon lopen. 
Maar... vorige week heb ik een nieuwe heup gekregen. Cadeautje;
op termijn kan ik weer volop doen waar ik zin in heb. 
Voorlopig moet ik echter revalideren en me  behelpen met krukken.  

De komende tijd hier dus beelden "uit de oude doos" - er staat nog zat op de computer.
En passant lukt het me toch ook om een beetje op te ruimen daar.
Om te beginnen een serie diep onderuit de doos vandaan; foto's uit 2012.
De startfoto is een deel van de Mighty Zambezi, vlak voordat deze, 
breed uitwaaierend over bijna 2 km breedte, ruim honderd meter naar beneden dondert.

Mosi-oa-Tunya  -  Victoria Waterval  -  Vic Falls






De eerste dag dat wij daar waren, wandelden we aan verschillende kanten om 
de waterval heen. We begonnen aan de overkant van de kloof, 
met zicht op het donderende water. Het geluid is oorverdovend.














  Soms tovert de zon alle kleuren op de waterdruppels.




Vanaf de andere kant zien we het water vlak voordat het naar beneden stort.
Hier is goed de nevel te zien van alle waterdruppels die omhoog stijgen.
Mosi-oa-Tunya betekent: smoke that thunders; ofwel: donderende damp. Men zegt dat als het waterpeil 
op z'n hoogst is (februari-april) het geluid tot op 40 km afstand te horen is.




De spoorbrug in de verte is de grens met Zimbabwe.





We hadden het geluk dat er een visser aan het werk was,
vlakbij de rand van de waterval.
















De volgende dag bekijken we de watervallen vanuit de lucht.














Beneden aangekomen, slingert het water zich kolkend door
zigzaggende canyons.









Mocht je ooit in de buurt zijn:
neem de lange helikoptervlucht. Natuurlijk is het heel mooi om de waterval 
en die imposante rivier van bovenaf te zien. Maar met de lange vlucht
duik je daarna de canyons in en vlieg je vlak boven het water, tussen de rotsen.








Na al dat getut de laatste tijd met die kapotte heup,  had ik er wel zin in
om terug te blikken op deze fantastische ervaring.





Dank voor je bezoek en zeker voor eventuele reacties.

maandag 19 februari 2018

Golden beach





Gouden uurtje aan het strand van Zandvoort.
Een waterig zonnetje toverde een prachtige gloed over het water en 
natte zand aan de rand van de zee.




























 De zonsondergang zelf was vrijwel kleurloos; de wolken hadden het toen gewonnen.
Maar dat maakte mij niet meer uit: met bovenstaande foto's ben ik superblij.



 

dinsdag 30 januari 2018

Krugerpark - 4



Another brandnew day in the parc...







Swainsons frankolijn





Kleine papegaai




Dit zijn weer Chapmans zebra's, met een bruin streepje extra.









Bisschopsooievaar of wolly necked stork





Het lijkt wel of deze struisvogel charmant staat te poseren voor de camera.
Rode lipstick op de bek en het rokje hoog opgetrokken om die
mooie dijbenen te laten zien. 
Maar eh... die met zwarte veren zijn de mannen.




Hij stak de weg over en begon te rennen in tegenlicht.





En dan nog eens zazu, omringd met bling-bling bokehbollen.






Steenbok? Bij deze naam keek ik vreemd op, 
want van steenbokken had ik een ander beeld dan ik hier zag.




Deze kleine antilope heet in het Afrikaans: steenbokkie;
in het Nederlands: steenbokantilope. Zo genoemd omdat ze tussen het riet zó stil kunnen liggen, 
dat het lijkt of er een steen ligt. Voor zo'n klein dier is camouflage natuurlijk erg belangrijk.
Maar stil hebben we deze niet zien liggen. 





Hij bewoog heel behoedzaam terwijl hij een maaltje bij elkaar zocht tussen het hoge riet.
Zo'n leuk dier om te zien. Met ogen ... Bambi is er jaloers op.





Hij gaf ons de kans om hem heel lang te bekijken en volgen.









Nu even de andere kant opkijken.





Zomaar gelukt!! Visarend in de vlucht.








Dit was geweldig om te zien.
Een kudde mannen-koedoes was aan het eten onder en van een knots van een boom langs de rivier. 




De boom beschermt de koedoes tegen de felle zon.
Dat is natuurlijk ook erg fijn voor de foto's.





Dit vind ik zo'n mooie houding.
Die nek gestrekt en die prachtige hoorns erlangs.




Giraffen en lentebloesem






Luipaarden zijn erg goed in onzichtbaar zijn.
We zagen er één van heel ver. 
Zo ver, dat ik niet eens geprobeerd heb daar een foto van te maken.
Toen zat er een luipaard in een boom; het was bijna avond; er was nog maar weinig licht.
We wisten dat hij er zat (er stonden al een aantal auto's omheen),
maar dan nog duurde het een poos voor ik iets zag:


 


Ze verschuilen zich graag tussen struiken.




De laatste dag, we waren bijna het park uit; melding van een luipaard. 
Aan het aantal auto's konden we snel zien waar we moesten zijn. 
En dan nog heb ik 'm niet helemaal zonder takken ervoor,
maar: ik heb 'm.





Het was dus niet echt de safari van de grote roofdieren.
Leeuwen hebben we wél gezien, verschillende keren, maar niet echt van lekker dichtbij. Ik heb daar geen aansprekende foto's van kunnen maken. Sommigen, met van die hele lange toeters, is dat wel gelukt. Misschien was ik wat dat betreft ook wel wat verwend in het verleden. Over onze eerste ontmoeting met leeuwen heb ik eerder een blog gemaakt in Verwondering in Afrika. Klik op de volgende link als je zin hebt in nog meer wildlife:


Met deze serie heb ik hopelijk laten zien dat er ook naast de spectaculaire roofdieren nog genoeg te zien en genieten valt. 
En dan heb ik de olifanten nog bewaard voor een apart blogje.