Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.
Posts tonen met het label varens. Alle posts tonen
Posts tonen met het label varens. Alle posts tonen

donderdag 14 augustus 2025

Dansende bomen


 
 
Begin deze maand een dagje Speulderbos - op pad met iemand 
die daar dichtbij woont en het bos heel goed kent. 




Extra leuk dus, want zo zag ik een heel ander deel van het bos.
Het was een doordeweekse dag en, hoewel vakantietijd, was het hier heel rustig. 
 
 


Het was ook heerlijk weer om buiten te zijn, maar de zon liet zich in de ochtend 
nog niet zien. Dan blijkt dat dichte bladerdek wel heel veel licht tegen te houden.
Ik was heel verbaasd toen ik een paar foto's bekeek en zag hoe hoog 
de ISO-waarden waren opgelopen. Ook met helder weer is dit dus een erg donker bos.
 


Ook leuk de glooiende ondergrond,
zo hoefde ik deze boom niet van onderop te fotograferen. 
 
 

 
 
Rond het middaguur kwam de zon steeds meer door het bladerdek heen.
 
 

 
 
Swingende beuk in dansrokje: 
 
 

 
 



Zoals hier op de achtergrond te zien is, zijn er ook naaldbomen.
 
 

 
 
Deze vond ik wel bijzonder, én mooi:
 
 

 
 
 Bij kronkelende bomen passen kronkelende paden;
en die zijn er dus ook volop:
 
 

 
 
 






Sommige plekken zijn weelderig begroeid met frisgroene varens.
 
 

 
 

 
 


Doorkijkje:
 
 
 
 
Close up: 
  
 

 
De basis:
 
 

 
 Nog een keer het dansen bekijken:
 
 

 
 

 
Tot slot een stoere, zeer stevige, rechte beuk. 
 
 


Het was een heerlijke dag in dit bijzondere bos.





woensdag 14 oktober 2020

Happy herfst

 


Eind september, een dag met helder weer en af en toe een zonnetje,
ging ik nog eens naar Lusthof De Haeck. De startfoto is natuurlijk heel erg bewerkt -
een bewerking van de foto hieronder - maar zo zomers was het gevoel wel.
 
 

 
 
Heerlijk, die blauwe lucht tussen de varens door. 
 
 


 

 
Maar scherp afgetekend tegen een witte lucht ook mooi.
 
 

 

 
Uit die witte wolken kwamen ook wat kleine regenspatjes.
Die maken dan mooie cirkels in het water.
 
 

 
 
Voor het herfstgevoel ook wat kleurende blaadjes.
 
 

 

 
 Een vochtige omgeving doet de mosjes ook goed groeien.
Hier op een omgevallen berk. 
 
 

 
En ja, ook paddenstoelen.
 
Ik zag nu wel wat meer paddenstoelen dan de vorige keer,
maar ik werd pas enthousiast genoeg om er met de camera op af te gaan
bij weer dezelfde boom als van het vorige blog.
De paddo's hier waren flink gegroeid en er waren meer exemplaren.
Die waren nu vanaf de andere kant van de boom goed in beeld.
Fijn, want daar had ik veel meer bewegingsruimte.
 
 

 
 
Dezelfde twee stoeltjes, nu in uitbundige versie.
 
 

 

 
En in heel zachte tinten.
 
 

 

 
Een boomstam met een paar groepjes paddo's en het licht werkt mee.
Wat kan ik daar dan lekker lang omheen blijven draaien.
 
 

 

 
Hoewel de meeste nu in een heel ander stadium waren,
denk ik nog steeds dat dit mycena's zijn.
 
 

 
 
Gehavend, maar misschien juist daarom wel mooi.
 
 

 

 
Spelen met belichting.
 
 

 

 
Half, maar heel mooi.
 
 

 

 
Niet dat ik er echt tot 's avonds gebleven was...
 
 

 

 
Een lichtpuntje...
 
 

 

 
 
 
Hartelijk dank voor je bezoek aan dit blog; reacties vind ik altijd leuk.
 
 
 
 
 

zaterdag 17 juni 2017

Wildrijk







Eindelijk weer eens een nieuw blog op "Kijken in verwondering".
Mijn fotohobby staat de laatste tijd op een heel laag pitje, helaas, 
wegens "druk doende" met zaken die nu even belangrijker zijn en nogal wat
tijd in beslag nemen. Dat zal ook nog wel een paar maanden duren; 
maar daarna ben ik van plan om er weer volop mee aan de slag te gaan.






Maar goed, een enkele keer ben ik er nog wel op uit geweest,
zoals begin mei naar Wildrijk. Een klein, maar heel leuk, stukje bos achter
de duinen in de kop van Noord-Holland. 
In het plaatsje Sint Maartensvlotbrug om precies te zijn.  
Gelokt door de grote hoeveelheid boshyacinten die hier te vinden zijn.
Er groeien ook talloze varens; een prachtige combinatie.






Uit de info van Landschap Noord-Holland:
 
Ooit waren er in het westen van de Zijperpolder meerdere bosrijke landgoederen 
van welgestelde Amsterdamse kooplieden. Ook het Wildrijk is aangelegd als landgoedje.
 Later, tijdens het graven van het Noordhollandsch Kanaal, werd veel bos gekapt 
door kamperende arbeiders. Enkele stukjes bos bleven gespaard. Zo ook het Wildrijk.







In de behoorlijk vlakke omgeving waaide het die dag nogal. 
Maar in het bos was daar weinig van te merken. Ik kon daar met de macrolens 
heerlijk aan de gang en heb genoten van de kleurenpracht.
Het blauw werd hier en daar afgewisseld door roze.






 Veel varens zitten nog in de knop:







 Dit lijkt wel een vrolijk mannetje:







Er zijn ook nog hyacinten in de knop:





En verder spreken de foto's wel voor zich:















Ook leuk: ineens een wit exemplaar ertussen.




































Dat ik me nogal in beslag laat nemen door andere zaken,
zorgt er ook voor dat ik minder frekwent andere blogs bezoek. 
Dat is dus ook geen kwestie van onwil, maar 
het gevolg van het lastige feit, dat je tijd maar één keer kan gebruiken.