Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.
Posts tonen met het label tijger. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tijger. Alle posts tonen

vrijdag 12 december 2025

Dierenpark Hoenderdaell

 


 
Grotendeels verscholen achter de struiken, zag ik deze statige vogel
langzaam voortschrijden; als een sierlijke 'lady',
dus het is wel duidelijk hoe hij aan zijn naam gekomen is:
 
Lady Amhurst Fazant.
 
 
 
 
 
 
Maar deze kleurige Lady is een mijnheer, want zoals bij veel vogels, 
hebben de dames bruinige schutkleuren.
 
 
 
 
  
 Deze man is een echte beauty.
Ik zag hem in Hoenderdaell, een dierenpark aan de uiterste noordkant van
Noord Holland, gevestigd op een uitgestrekte strook land;
ooit een deel van de Waddenzee, maar nu een dichtbegroeid bos.
 
 

 
 
Qua oppervlakte is het de tweede dierentuin van ons land.
Alleen de Beekse Bergen zijn uitgestrekter. 
Je kan er dus ook heerlijk door het bos wandelen, en ook de dieren hebben
er over het algemeen veel ruimte. 
 
 
Een sierlijke ibis leek het ook wel naar haar/zijn zin te hebben.
 
 

 
 
 
Deze pelikanen zorgden zelf voor een interessante compositie:  
 
 

 
 
Een jonge flamingo als lollipop: 
 
 

 
 
Papegaaien op een bijzonder uitkijkpunt:
 
 

Stichting Leeuw

Info van de website van Hoenderdaell: 
 
Stichting Leeuw vangt grote katachtigen in nood op. 
 Wanneer mogelijk, is de opvang tijdelijk en worden de dieren voorbereid op 
herplaatsing naar een zo natuurlijk mogelijke leefomgeving in bijvoorbeeld 
Zuid-Afrika bij zusterstichting The Lions Foundation. 
De dieren die opgevangen worden, komen bijvoorbeeld van particulieren, 
zijn oud-circusdieren of zijn gered uit oorlogssituaties.
 
Door nieuwe wet- en regelgeving mogen roofdieren in steeds minder landen 
optreden of in privébezit gehouden worden. Voor leeuwen en tijgers is daarom 
vaak geen plaats meer. Hun eigenaren zoeken dan een plek waar ze 
van een goede oude dag kunnen genieten. Stichting Leeuw is zo’n plek.
  
Stichting Leeuw heeft haar grootste opvang van grote katachtigen 
van heel Europa, bij ons in Dierenpark Hoenderdaell.
Met de enige jaagsimulator ter wereld (!) leren we deze in nood geraakte dieren 
weer de jachtskills. De jacht zorgt voor een ontlading van energie, 
opbouw van spierkracht en conditie en dat is goed voor de revalidatie. 
Veel van deze katachtigen werden helaas gebruikt voor menselijk vermaak.
 
 
 

 
 
 Voor het publiek is er één keer per dag de mogelijkheid om van bovenaf 
(achter stevig dubbelglas) zo'n training te bekijken. 
 
  

 
 
Er werd verteld dat juist de week daarvoor drie leeuwen vanuit Hoenderdaell   
op transport waren gezet naar Zuid Afrika, waar zij binnen een groot gebied kunnen
wennen aan een voor hen natuurlijk bestaan. 
 
 

 
 
Wij konden die middag genieten van wat deze tijger liet zien. 
 Met de foto hierboven was ik zo blij dat ik ook een uitsnede laat zien:
 
 

 
 
Ben wel blij met dit beeld:
er is beweging te zien in de bal en de voorpoten, maar de tijger is scherp. 
 
 

 
 
Even fiks inzoomen: 
 
 

 
 
Na een goed kwartier vond hij/zij het welletjes en keerde zijn rug naar ons toe:
 
 

 
 
 
Nog wat verschillende beelden van die dag: 
 
 

 
 
Portret van een grote landschildpad: 
 
 

 
 
Een veel kleinere schildpad, op een heel andere plek:
 
 

 
 
 Wevervogel:
 
 

 
 
Dit deed me terugdenken aan een enorme boom in Zuid-Afrika,
waar talloze wevervogels aan het nestelen waren. Wel een andere soort,
maar ik vind het toch leuk om deze beelden hierbij te plaatsen:
 
 

 
 

 
 

 
 
Tot zover voor deze keer. er volgt nog een blogje over deze fijne dierentuin.
We waren er natuurlijk in een heel rustige periode (eind november op een 
doordeweekse dag), maar de hele sfeer kwam zo relaxed op ons over. 
Dierenpark Hoenderdaell - 
voor de meeste mensen wat ver weg, maar zeker een aanrader. 
 
 
  

woensdag 15 januari 2020

Ouwehands Dierenpark






Tussen alle feestdagen aan het eind van het jaar is een dagje dierentuin
een leuke afwisseling en een goede manier om wat buitenlucht op te snuiven.
 Dit keer werd het Ouwehands Dierenpark.
De maandag voor de jaarwisseling werd er goed weer voorspeld;
het werd inderdaad een heerlijke dag om buiten te zijn. 




De Humboldt pinguïns waren vrijwel allemaal in het water te vinden.
Duikend, zwemmend, spetterend.





Een heerlijk gezicht, al die spetterende vogels, 
maar niet zo makkelijk om tussen alle glinsterende druppels de pinguïn scherp te krijgen.
Eén gelukte foto daarvan; met iets minder gespetter, maar de vogel had er wel plezier in.





De berberaapjes waren voor mij het hoogtepunt van de dag.
Ze waren 's morgens twee-aan-twee heel druk bezig elkaar te vlooien.
Een aantal groepjes aan de rand van hun gebied, dus lekker dichtbij voor de foto's. 

Let bij de eerste foto hieronder op het tongetje:




Ik was gefascineerd door de opperste concentratie en nauwkeurigheid waarmee ze dat doen.
Het is meer dan alleen een schoonmaakactie; het vlooien heeft ook een belangrijk sociaal aspect.








De aapjes die gevlooid worden, zitten daar ook zichtbaar van te genieten.








Oef, wat is dat lekker:





Daar had ik nog wel tijden naar kunnen blijven kijken, maar..
er was nog meer te zien.

We gingen een hal binnen en kwamen in de woestijn terecht.
Daar leven Aldabra reuzenschildpadden; ook wel Seychellen-schildpad genoemd.




Het schild van deze dieren kan tot 120 cm lang worden!
En dat op blaadjes sla...
Zo groot waren deze hier trouwens nog niet, maar zeker wel de helft.
Ze houden het ook lang uit op zo'n veganistisch dieet: tot wel 255 jaar!





Maar gauw weer naar buiten, daar liep een dier dat zeker niet vegetarisch eet:





Hij liep een hele tijd rondjes door zijn stukje "bos", steeds op een andere manier
zigzaggend. Door het grote lichtverschil tussen zon en schaduw was het niet
makkelijk hem goed op de plaat te krijgen.

Het is een mysterieus dier, die zich in het wild nauwelijks laat zien. 
Daar vind ik deze foto wel bij passen.


 


Als hij er even rustig gaat liggen, 
is het makkelijker om hem goed scherp in beeld te krijgen.





En, zoals bij alle katten: poetsen hoort erbij.


 


Later vindt hij nog een plek om zich in volle lengte te laten portretteren.


 


Nog even inzoomen; hij ligt daar nu zo koninklijk.


 


 Heel andere dieren waar ik een zwak voor heb: stokstaartjes.





Bovenstaande foto maakte ik later op de dag;
eerder zorgde de zon voor heel scherpe contrasten.





Maar dat kan ook voor leuke lichtrandjes zorgen.



 


Tot slot de jonge nevelpanters.
Drie jonge vrouwtjes - vorig jaar hier geboren - die speels door hun 
kleine stukje "regenwoud" dartelen, op zoek naar de stukjes vlees
die daar verstopt liggen.


 
 

Ook een mooi voorbeeld hoe dierentuinen een rol kunnen spelen
bij het behoud van soorten. Nevelpanters worden met uitsterven
bedreigd. De dieren hier zijn onderdeel van een fokprogramma
door dierentuinen. Voor meer info, klik op de 
volgende link: jonge nevelpanters.





Op deze twee laatste foto's is wel gaas te zien, 
maar ik vind ze leuk genoeg om toch te plaatsen. Zeker deze laatste pittige dame.


 





Graag wil ik hier bedanken voor de fijne, stimulerende reacties op 
het jaaroverzicht van 2019.