Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.
Posts tonen met het label bolderik. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bolderik. Alle posts tonen

zondag 4 augustus 2019

Vlinders in de Passiflorahoeve





Het voorgaande blog was gewijd aan de prachtige passiebloemen die te zien zijn 
bij de Passiflorahoeve in Harskamp. Daar fladderen ook veel vlinders rond,
waaronder verschillende passiebloemvlinders.  
Dat zijn vlinders die als rups van de passiflora gegeten hebben.

Zoals deze zebravlinders  (Heliconius charitonius)





En de oranje passiebloemvlinders, zoals deze Dryas Iulia.





Een heel andere vlinder is deze malachietvlinder
(Siproeta stelenes)


 


Nog mooier met gesloten vleugels.









Deze grote page - Papilio palinurus - had al behoorlijk versleten vleugels.
Gecropt, zo is die prachtige iriserende groene gloed aan de bovenkant goed te zien. 

Dat is eigenlijk geen groen; ik citeer Wikipedia:
De kleur ontstaat door de speciale microstructuur op de vleugels, 
die zorgt voor gebiedjes die gele en blauwe kleur uitstralen. 
Dit tezamen zorgt ervoor dat wij een groene kleur ervaren.






Wat een knotsgrote is de atlasvlinder - Attacus atlas






Een stuk kleiner, maar wel beeldschoon, is de glasvleugelvlinder.
Wel jammer dat ik ze altijd op heel donkere plekken zie zitten.
Greta oto


 



Waarschijnlijk de bekendste tropische vlinder is de Morpho.  
Hier met gesloten vleugels.





De uitdaging is natuurlijk om zijn prachtige, 
bijna lichtgevende, blauwe bovenkant in beeld te krijgen. 
Dat vraagt veel geduld, maar is wél gelukt. 





Er werd zelfs aan de volgende generatie gewerkt.
Helaas (voor de fotograaf dan) hoog op een foeilelijke muur.
Dus maar een beetje klooien in Lightroom; vind dit wel aardig gelukt.





Nog eentje van zijn mooiste kant:






Even naar buiten om te pauzeren in de kleurrijke wilde bloementuin, 
met achterin het vijf-sterren-insectenhotel.






Helaas - zelfs hier - geen vlinder te bekennen,
maar gelukkig zoemden de hommels, bijen en andere insecten er wel volop rond. 






Had ik tot dit jaar nog nooit bolderik gezien,
nu weet ik echt wel hoe dat eruit ziet!!  Een knus trio: 






Terug naar de vlinders. Een koolwitje. Die zet ik hier ook maar
op de foto, want thuis zie ik ze nauwelijks meer. 🤔




 

Dit is wel een exotische (groot ook).
Asian swallowtail, Chinese gele page, Papilio Xuthus


 


De volgende vond ik echt zó mooi, een behoorlijk grote ook.
Ik heb enorm moeten zoeken naar de naam, maar denk dat het een 
African swallowtail is (Papilio dardanus).





 


Van de andere kant zijn er rode vlekken in zijn vleugels te zien.





Een echte wereldreiziger, de monarchvlinder.
Danaus plexippus











Vooral mooi als het licht eroverheen scheert; anders nogal treurig,
deze rouwmantel (Nymphalis antiopa).






's Middags nog even terug in de tropische kas, daar was het toen wel érg warm en druk.
We kwamen er wel een grappig stel tegen.
Zij riep: "Kijk nou toch even; er zit iets op m'n been".





Over haar been wandelde een grote papiervlinder.





 Maar hij riep: "Sorry schat, ik zie niets. Er zit iets voor m'n oog."







Tot slot nog twee keer de Citroenvlinder, die had ik dit jaar ook nog niet gezien.
 Gonepteryx rhamni









Op mijn zoektocht naar informatie en namen van de vlinders kwam ik een 
leuke site tegen met foto's en info over tropische vlinders, die in 
Nederlandse vlindertuinen te zien zijn.





Dank voor je bezoek; reacties stel ik zeer op prijs.



zaterdag 6 juli 2019

Wilde bloemen






Bloemen die echt in het wild groeien - die zijn er in Nederland nog maar nauwelijks.
Maar gelukkig zijn de oorspronkelijk wilde bloemen nu wel steeds meer te zien.
Natuurmonumenten heeft al jaren veldjes waar deze bloemen gezaaid zijn;
met steeds meer diversiteit.




Bijvoorbeeld op het Wielrevelt rond Haarzuilens.
Aanleiding voor mij om daar begin juni naartoe te gaan was een mailtje van Maria,
waarin ze schreef dat de Phacelia al volop bloeide. 
Terwijl dat plantje vorig jaar begin juli nog in knop stond.

Niet alleen de Phacelia, maar eigenlijk alles was al verder en hoger opgegroeid 
dan toen. Het veldje vol Phacelia was zo dichtbegroeid en door de begroeiing 
er omheen ook niet makkelijk bereikbaar voor macrofotografie.
Wél voor de bijen en hommels, die daar volop rondzoemden. En daar is het ook voor bedoeld.

Ik liep verder en genoot van de velden vol kamille, met dit jaar véél klaprozen ertussen.


 





En ook de Phacelia had zich al tussen de kamille verspreid.


 



Hier nog één keer klaprozen,
die ben ik dit jaar zo vaak tegen gekomen; ze krijgen een eigen blogje.


 



Er valt op 't Wielrevelt nog veel meer te genieten.


 


Je komt er niet veel foto's van tegen,
maar ik vind deze aparte bloemetjes erg leuk.

Smalle weegbree.



 







De Bernagie kende ik alleen van plaatjes,
dus heel leuk om die nu ook tegen te komen. 
De plant op zich vind ik heel rommelig, maar de bloemen zijn zo mooi.


 


Verderop kwam ik  verschillende rozenstruiken tegen.



 



 



Dicht langs het pad ontdekte ik twee prachtige planten Bolderik.


 


Zulke sierlijke bloemen. 
Ik had ze nog niet eerder in 't echt gezien.


 





Ook de korenbloemen bloeiden volop.
Echter op zeer winderige plekken; niet veel macro's lukten die dag.


 


Pas toen ik thuis de beelden bekeek, 
zag ik dat tussen de korenbloemen ook de bolderik groeide.


 



Een paar weken later, een avond langs de Hollandse Kade bij Nieuwkoop.
Ook een gebiedje dat beheerd wordt door Natuurmonumenten.


 



Het was inmiddels al een paar jaar geleden dat ik hier was.
Sindsdien hebben ze de dijk enorm verhoogd. Dat geeft de mogelijkheid om
makkelijk van onderaf te fotograferen. Zoals dit muskuskaasjeskruid; 
door zijn ragdunne bloemblaadjes extra mooi met tegenlicht.






Aan de andere kant een grasje in het avondlicht.


 


Ik kon niet meer over de dijk heen kijken om de ondergaande zon 
over het water te zien schijnen. Maar een ondergaande zon tussen 
de bloemen door is weer eens wat anders.


 


Hier lijkt de zon wel een knapperig haardvuurtje.


 


Nog een laatste blik op de zon.





En dan is hij onder.


 


De gebieden van bv. Natuurmonumenten zijn ideaal voor fotografie.
Maar gelukkig zie je nu dat er op heel veel plekken wilde bloemen gezaaid worden 
door gemeenten, wegbeheerders én particuliere initiatieven. 
Hopelijk kunnen we daarmee de teruggang van het aantal insecten keren.

 



Hartelijk dank voor je bezoek; reacties vind ik altijd erg leuk.