Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.
Posts tonen met het label dotterbloem. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dotterbloem. Alle posts tonen

woensdag 2 juni 2021

Heemtuin Nieuwkoop

 


 
 
De Heemtuin in Nieuwkoop is al heel lang een favoriete fotostek; 
de laatste jaren ga ik er steeds vaker naartoe. 
Het ligt ingeklemd tussen bebouwing en is eigenlijk niet zo heel groot,
maar is wel heel afwisselend aangelegd. 
Er groeit zó veel, het is steeds weer een verrassing hoe de tuin eruit ziet.
 
 
Dit is een van de vijvers eind maart,
het ligt achter de bloemenweide, die dan vol staat met narcissen.
Niet zo goed op deze foto te zien, maar in de bloemenweide bloeiden toen ook
holwortel, vingerhelmbloem, sleutelbloemen, bosanemonen.
Allemaal bloemen, waarvan ik in eerdere blogs al close-ups heb laten zien.
 
 

 
 
 Dit is diezelfde vijver een maand later.
 



 
Zoemen we in op de overkant, dan zien we dat er nog veel meer bloeit 
dan alleen de vrolijk gele dotterbloemen:
zomerklokje, slanke sleutelbloemen, kievitsbloemen en in het water 
de bladeren van de waterlelies.




 
Er bloeien dus ook planten, die ik normaal gesproken niet zo
makkelijk te zien krijg, zoals kievitsbloemen, die in het wild toch vooral
in het oosten van het land voorkomen. 


 
 
Er werd me verteld, dat iemand ca. 10 jaar geleden een
zakje met zaad van deze bloemen in de bloemenweide 
uitgestrooid had. Het duurt ca. 7 jaar voordat het zaad 
bolletjes gevormd heeft. En uit die bolletjes groeien 
de kievitsbloemen.





Een paar jaar geleden had ik al hier en daar een kievitsbloem
zien staan. Maar nu stonden ze er echt volop te bloeien.
En net zoals in het wild: de meeste zijn rood/paars, 
maar hier en daar ook witte exemplaren.




 
Nog één van heel dichtbij,
omdat ze zo mooi én uniek zijn.
 
 

 
 
Iets kleiner, maar minstens zo sierlijk:
het knikkend nagelkruid
 
 

 
 
Omdat de bloemen naar beneden 'knikken',
zijn ze het best vanaf een laag standpunt te fotograferen. 




 
Heel erg leuk en zeker leerzaam voor mensen die niet zoveel
van de natuur weten, maar daar wel over willen leren:
er staan vaak informatiebordjes bij de planten.
Deze worden ook regelmatig vervangen.
 
 
 
 
 
Zo heb ik al heel veel geleerd.
Als je eenmaal de juiste naam weet, kan je makkelijk meer info zoeken. 






 
 
Er is ook altijd wel een reiger in de buurt.
 
 

 

Soms blijft een kikkertje lang genoeg zitten voor een foto.





De bloemen zijn doorgaans vanaf het pad heel goed te fotograferen. 





Een vrolijke mix van pinksterbloemen, jonge varens en
ontluikend fluitenkruid.
 
 

 
 En meer ontluikend fluitenkruid.




 
Nu was ik altijd al een fan van het fluitenkruid;
prachtig die volle stroken groen met witte waas langs sommige weggetjes.
Maar in deze jonge, frisgroene fase had ik het nog van dichtbij bekeken.




 
Maar hier staan ze in prachtig licht 
en kan ik er met de macrolens vlakbij komen.
 
 

 
 
Zo gewoon en zo bijzonder.
 
 

 
 
Ook gewoon en toch bijzonder: een lieveheersbeestje. 
 



 
Ook ontluikend, heel jonge plantjes,
waarvan ik (nog) niet heb uitgevonden wat het is,
maar de tere, ronde vormen heel mooi vind.
 
 

 
 
In het witte zand en met tegenlicht: dat worden vanzelf high-key beelden.
 
 

 
 
Ook heel jong, de nog opgerolde knop van een koningsvarenblad.
Niet te geloven dat daar al gauw een knots van een plant uitgroeit.
 
 

 
 
Een ander lieveheersbeestje dat een fijn plekje gewonden 
heeft in de stengel onder zo'n knop.
 
 

 
 
Tot slot, voor alvast een vrolijk zomerse uitstraling, 
de bloeiende krentenboom.
 
 

 
 
Meestal ben ik in deze tuin met de macrolens in de weer;
deze keer wilde ik iets meer van de tuin laten zien en vertellen.
Wat in dit blog nog ontbreekt, zijn de vlinders, juffers en andere insecten,
die ik daar vooral zomers ben tegen gekomen.
 
De tuin wordt onderhouden door een groot aantal vrijwilligers
en behalve een tuin met vijvers, zijn daar ook een eilandje met fruitbomen
(niet toegankelijk) en een bijenstal.
 
 
Wie meer informatie over de tuin wil, kan dit vinden onder de volgende link:

De heemtuin van bovenaf is te bewonderen op het volgende filmpje op Facebook:  
 



 

zaterdag 23 mei 2015

Zwanenwater





Na ons bezoek aan de lepelaars reden we verder Noord-Holland in, 
naar het natuurgebied het Zwanenwater bij Callantsoog.
Bij de ingang van het gebied staat een informatiebord, waarop je
al direct "gewaarschuwd" wordt dat je hier GEEN zwanen zal zien. 
De naam is nog een overblijfsel uit vroegere tijden. Water is er wel; 
en daaromheen land met verschillende bodemstructuur, 
zodat hier een heel afwisselende begroeiing te zien is. 


Tijd voor allerlei bloemetjes, dus.




Eerst lopen we langs een stuk veen met rietkragen, waarvoor
dotter- en pinksterbloemen rijkelijk bloeien.
(Achter de rietkragen horen we de ganzen ruziën.)




Later op het duin vinden we duinviooltjes.




En daar tussenin zien we van alles.
Natuurlijk paardenbloemen, die groeien overal.
Soms zie je hele velden vrolijk geelgekleurd door 
deze bloemen. Hier steeds enkele of een klein groepje.






Hier als achtergrond bij smalle weegbree.
(die naam heb ik opgezocht bij wildebloemen.info)
 
 




 
En even knallen met dat geel:




Uitgebloeide pluizenbolletjes zijn fascinerend.




Het Zwanenwater is bekend om de grote hoeveelheid 
verschillende orchideeën die er groeien. Nu zagen we overal
tussen het gras de rietorchis naar boven komen en 
zijn eerste bloemetjes tonen.







Net als 's morgens bij de lepelaars, was het de rest van die 
dag nogal wisselend weer. 's Middags was wel de zon echt 
doorgebroken en was er een prachtig blauwe lucht met 
vriendelijke witte wolkjes. Tenminste... 
op een gegeven moment zag ik dat naar links 
en voor me uit kijkend. Rechts ... 
zonverlichte struiken en bomen, 
met daarachter een loodgrijze lucht.

Dat gaf een bijzondere, mysterieuze aanblik:





Klik hier écht even op de foto's.
In de lightbox komen ze veel beter tot hun recht!


Die wolk heeft zijn water vast ergens laten vallen, 
maar wij hebben 't die dag verder droog gehouden.

Dit ziet er weer vriendelijker uit:




En nog vriendelijker: madeliefjes.
Die mag je toch best wel de prinsesjes van het grasveld noemen.
Altijd aanwezig; en zodra de zon schijnt tonen ze hun bloemen.





Bijna weer terug bij de ingang, waar een naar beneden
glooiiend stuk onderaan bedekt was met veel bloemen,
waaronder boshyacinten. Af en toe streek de zon daar 
overheen; dan lichtte het blauw ineens opvallend op.


 

Daar mag je niet tussen gaan struinen. Maar boven 
bij het pad stonden een paar hyacinten bij elkaar, 
waar ik nog even mee aan de slag kon:




Tja, dat grassprietje... zoiets zie ik dan thuis pas.
Maar ik vond deze toch leuk om te laten zien.
Deze serie heb ik trouwen thuis behoorlijk extra belicht. 
Vond dat wel vrolijke platen opleveren.






Het Zwanenwater - een heerlijk gebied om in rond te struinen.
Er zitten ook veel vogels, we hebben genoten van alle 
geluiden om ons heen, maar zeker zo midden op de dag 
laten de vogels zich niet duidelijk zien. 
Er zijn wel drie mooie kijkhutten, waar je over het water 
kunt kijken. We hebben nog lang niet alles gezien daar, 
dus we gaan zeker nog een keer terug.




Hartelijk dank voor jullie reacties op het bericht over de lepelaars.