Who's afraid of red, yellow and white...

 

 

Daar ga ik maar een gewoonte van maken: wat vrolijk gekleurde, zomerse

 platen bewaren om te plaatsen in de donkerste tijd van het jaar.

 

 

 

 

Vorig jaar waren het tulpen, dit jaar alstroemeria.

Snijbloemen, waar ik op verschillende tijdstippen een bos van heb gekocht

en de bloeiende bossen meegenomen de tuin in,

om me daar met de macrolens te vermaken.

 

Dubbel plezier dus, want in de vaas staan ze prachtig

en blijven lang mooi.

 

 

 

 

Er met de macrolens in duiken is een tweede feestje.

 

 

 

 

 50 tinten geel - voor extra vrolijkheid

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lekker fris in wit.

 

 

 

 

 

 

 

 Extra fris met een beetje groen

 

 

 

Nog wat dichterbij

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik met dit bericht bezig was, realiseerde ik me,

dat ik al eerder eens met alstroemeria bezig was geweest.

Als je echt totaal geen angst hebt voor rood, dan kan je 

dit blogbericht uit 2016 nog eens bekijken: nogal rood

 

 

 

Hartelijk dank voor al jullie fijne en stimulerende reacties op het 

jaaroverzicht van 2020. 

 

Natuurlijk ook dank voor je bezoek aan dit bericht.

 

 

 

 

 

Nogal rood

Donkerrode tijgerlelies - alstroemeria.

Zo'n prachtige bos stond er op tafel. Ik kon mijn ogen

er niet vandaan halen en vond dat ik iets moest doen

met deze prachtige bloemen.

In de namiddag heb ik de bos buiten in het zonnetje gezet.

Zó mooi als de zon door de bloemblaadjes schijnt.

Rood is dan een moeilijke kleur, maar omdat de bloemen 

heel donkerrood waren, bleef er met zon dit mooie rood over.

Ik ben er zoveel mogelijk ín gedoken.

 Ik kan zó genieten van het mooie licht en

de vormen en kleurtjes die je dan door de 

macrolens ziet.

Als je je afvraagt hoe dat zit met die zon en

een bos bloemen die niet omwaait:

de foto's zijn in mei gemaakt.

Dank voor jullie enthousiaste reacties op de Hollandse beelden 
van het voorgaande blog.