Vrolijk gefladder

 

  

 

Deze rijstpapiervlinder vloog rond in Vlindorado,

een vlindertuin in Waarland (kop van Noord-Holland).

 

 

 

Wij waren daar eind oktober; een dag waarop het buiten de hele dag

een sombere, natte boel bleef.

 

 

 

 

Maar hier binnen bleef de nattigheid beperkt tot een hoekje met deze

'waterval' en het water dat door de tuin heen geleid werd.

  

 

 

Verder was het in de tuin heel licht en heerlijk warm,

zodat de vlinders vrolijk konden rondfladderen.

 

 

 

 

Nou ja, dat fladderen ging natuurlijk veel te snel om in beeld te krijgen,

maar, zeker in de ochtend, bleven ze vaak genoeg ook even rustig zitten.

 

 

 

Zebravlinder - Heliconius charitonia  

  

 

 

 

 

Leuk, die rode stipjes onderaan de vleugels.

Toch denk ik dat dit dezelfde soort is als de voorgaande; de zebravlinder dus. 

  

 

 

Dryas Iulia, oranje passiebloemvlinder (niet meer zo piepjong).

 

 

 

Ook aan de beplanting van de tuin was veel zorg besteed.

 

 

 

 Er groeiden en bloeiden veel bijzondere planten,

maar daar was verder geen informatie over.

 

 

 

Ik maakte er natuurlijk wel graag plaatjes van.

 

 

 

Heel bijzonder om te zien: pijlgifkikkertjes. 

 

 

 

Echt piepklein; een paar cm lang. 

En hier ook niet giftig meer, doordat ze ander voedsel krijgen.

Waarschijnlijk leven er hier zo'n 100 exemplaren, maar precies wisten 

ze het niet aan te geven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naast de tuin is een gezellig terras, waar we ook (lekker) konden lunchen. 

Natuurlijk is het niet de bedoeling dat de vlinders daar ook komen eten,

maar sommigen lukt het om door de afscherming heen te vliegen.

 

 

 

Op een stoel bij ons tafeltje.

 

 

 

 

Zo'n zelfde exemplaar, tijgervlinder - Heliconius Ismenius,

maar dan 'zoals het hoort': op een bloem.

 

 

 

 

Anturium - klinkt als een bekende soort kamerplant. 

Maar deze was we héél errug groot. 

Helaas heb ik er op dat moment niet aan gedacht om er iemand 

naast te laten poseren - maar hij was echt bijna manshoog.

Anturium Schlechtendalii 

 

 

 

 

Twee afbeeldingen van de bijzondere bloeiwijze, de bloeikolf. 

 

 

 

 

 

Heliconius Melpomene, 

Postbodevlinder; geen idee waarom deze zo heet.

 

 

 

 

 

 Tot slot nog een keer de zebravlinder;

een beetje verscholen tussen het groen. 

 

 

 

 

 

 Zoals ik eerder al aangaf, zijn we daar het grootste deel van de dag gebleven.

Dus had ik ook veeeel foto's; er volgt nog een deel twee. 

 

 

 

 

 

Een witte polder

 

 

 

De eerste week van januari begon dramatisch voor iedereen die

op een of andere manier onderweg moest zijn.

Maar de dinsdag was het hier in de polder heel rustig en

heerlijk winterweer; met zelfs een zonnetje af en toe.

 

 

 

 

 Op sommige sloten lag hier en daar een dun laagje ijs,

waar de sneeuw op bleef liggen. Maar er was ook veel water te zien, waar

de blauwe lucht voor een mooie contrastkleur zorgde.

 

 

 

 

Iets meer inzoomen.

 

 

 

 

En nog dichterbij

 

 

 

 

 Een stukje verderop een bredere vaart: daar lag helemaal geen ijs.  

 

 

 

 

Op de velden zelf bleef een behoorlijk laagje sneeuw liggen.

 

 

 

 

En natuurlijk waren daar, als altijd, grauwe ganzen.

 

 

 

 

Veeel grauwe ganzen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo hier en daar waren er een paar wilde eenden te zien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar alleen de slootkant vind ik ook wel mooi zo.

 

 

 

 

De eenden vonden er een maaltijd.

 

 

 

 

 Nog een paar 'slootbeelden':

 

 

 

 

 

 

 

Zoals al eerder aangegeven, zaten de groepen ganzen op

behoorlijke afstand. De volgende foto is dan ook enorm gecropt.

Maar ik was er zo wel heel erg blij mee:

 

 

 

 

Op dit soort dagen - er waaide ook vrijwel geen wind - is het wel

genieten van sneeuw en winter.  

 

 

 

 

 

 

De eerste sneeuw

 

 

 

 

Nu ook de allerlaatste sneeuwrestantjes aan het wegsmelten zijn,

is het tijd om de foto's te laten zien.

Die eerste dag, na het vallen van de sneeuw. Ik begon in de tuin.

 

  

 

 

Daarna in het parkje in de buurt.

 

 

 

 

De temperatuur steeg al snel naar iets boven nul. 

 

 

 

 

Maar er lag genoeg voor sneeuwpret. 

 

 

 

 

 De stam van de platanen kleurt mooi in dit licht.

 

 

 

 

 

 

 

 

Op de takken van andere bomen bleef ook een laagje sneeuw liggen. 

 

 

 

 

Ook op de takken op de grond. 

 

 

 

 

De eenden waren zo druk bezig met voedsel zoeken,

dat ze mij nauwelijks in de gaten hielden.

 

 

 

 

Kleine restjes sneeuw in een heel grote dennenboom.

 

 

 

 

Ook op de grond was er inmiddels al heel wat sneeuw weggesmolten. 

 

 

 

 

 

 

 

De nattigheid laat de blaadjes mooi glanzen. 

 

 

 

 

Volgens mij is dit een berk, maar door het vocht kleurt hij fiks donker. 

 

 

 

 

Mooi mozaïek op de stam. 

 

 

 

  

 

Nu één foto in een totaal andere kleurstelling. 

Ik ben het parkje uit en fotografeer met de camera een beetje omhoog gericht. 

 

 

 

 

Weer terug in eigen tuin. 

 

 

 

 

Tot slot dezelfde stamhortensia als de startfoto. 

 

 

 

 

De week daarna zou het een totaal witte wereld worden,

maar dat is voor een volgend blog.