Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

dinsdag 23 januari 2018

Krugerpark - 3






Het viel me op dat er tot nu toe weinig groen te zien was op de
Krugerpark-beelden. We waren er ook in een droge periode. Maar langs ons 
eerste Restcamp stroomde de Sabie Rivier, met zeer groene oevers.

Het water stond niet hoog, 
deze zadelbekooievaar kon lekker pootjebaden.





We verbleven daar in deze ronde stenen huizen, met overdekt keukentje buiten.
Je kan er dus ook zelf koken, wat wij niet hoefden te doen ;-)
Bij ieder huisje ook een braai.

En jullie kunnen je voorstellen dat ik die prachtig geel bloeiende boom voor het huisje 
wel kon waarderen. Rond de huisjes werd wel gesproeid om e.e.a. te laten groeien.





De structuur van het rieten dak vond ik wel mooi als achtergrond
bij het geel en groen van de boom.





Silhouet van een glansspreeuw op een braai.





Glansspreeuwen hebben we veel gezien. Ongelooflijk mooi met die
fluoriserende kleuren. Er zijn verschillende soorten. Hierboven en de  twee
foto's hieronder de Burchells spreeuw.






Op de volgende foto's de greater blue-eared starling,
of groenstaartglansspreeuw.






Daar waren er veel van - en goed te fotograferen - op een rustplaats onderweg.





Want eh... met restaurant ...







Deze is genomen vanuit de auto; 
op de parkeerplaats bleek ook nog veel eetbaars te vinden.





Vloog ineens zazu mijn beeld binnen:





Op een heel andere plek, moerasreiger.





 Meer naar het noorden zagen we ook meer bloeiende bomen.

 



Ook weer steeds veranderende landschappen;
impala's passen daar altijd in.











Plaatje voor Els:










De hamerkop is enig in zijn soort en zo typisch Afrikaans,
die mag in dit overzicht niet ontbreken.







Deze eksterklauwier - magpie - vond ik wel leuk gelukt:





Hier ben ik ook heel blij mee: koedoe in het laatste daglicht




Dan gaat de zon onder




Na zonsondergang








Dank voor je bezoek
en voor jullie leuke reacties op de voorgaande blogs.







dinsdag 16 januari 2018

Krugerpark - 2


a new day dawning...





Vroeg in de ochtend zagen we deze termietenheuvel.
Verlaten door de termieten, gekraakt door dwergmangoesten.




Het zijn de kleinste carnivoren in Afrika, 20 à 25 cm lang.
Ontzettend leuk om te zien; ze bewegen heel soepel over de heuvel; alsof ze glijden.





Continu alert op de omgeving.





Sociale dieren - als groep trekken ze van de ene termietenheuvel naar de andere.









Op de uitkijk









Deze zebra's liepen in een nogal dorre omgeving, met hier en daar nog
bruine herfstblaadjes. Kleurt wel mooi bij de bruine strepen die deze
Chapmann's zebra's tussen het zwart-wit hebben. 






De rozige duif is een laughing dove of palmtortel.
De ander is een African mourning dove of treurduif.




Later zagen we veel van die lachende duiven bij elkaar.




Glansspreeuwen (linksonder) hebben we veel gezien.
Die komen later nog eens terug.





Hee, is daar water? Dan komen wij er ook aan...












De grote koedoe lust ook wel een slokje water.
Imposante antilopes zijn dat; vooral de hoorns van de mannen maken indruk.









Mannelijke koedoes worden wel 1,5 meter hoog en zien er zeer stevig uit.
Toch zijn ze erg schrikachtig. Waar ze hier van schrokken, was niet duidelijk.
Het was ook snel weer over, waarna ze weer rustig naar de waterkant terugliepen.






Hij bleef eerst eens rustig overpeinzen of hij het wel zou wagen
af te dalen naar het water.






Het dier dat het meeste risico loopt bij het nemen van een slokje.









Zo elegant als hij door zijn voorpoten zakt en vooroverbuigt, maar het kost wel tijd 
en dat geldt ook als er gevaar dreigt en hij weer rechtop moet komen.





 Als het even kan, zijn ze dan ook met meerdere giraffes bij een drinkplaats
en staan er een paar op de uitkijk.

 





 De volgende foto is van een ander moment, op een andere plaats,
maar zo mooi te zien dat alle dieren een andere kant opkijken.







Giraffes zijn trouwens niet alleen elegant als ze drinken; al hun bewegingen 
zijn sierlijk en zien er weldoordacht uit. Ze moeten wel met die lange nek.





Ze zijn de enige die van deze hoge takjes kunnen eten.




Hmmm....lekker.