In Frankrijk logeerden we bij vrienden
die een prachtige tuin hebben, waar al van alles bloeide.
Dus heb ik daar heerlijk uren tussen de bloemetjes gelegen.
Een van de eigenaren is Nederlands, bovendien was
mijn eerste "bloemetjesdag" op onze Koningsdag.
Reden genoeg om met oranje te beginnen.
De volgende bloemen heten bulbine frutescens,
in Nederland ook wel gele kattenstaart genoemd.
Deze vind ik heel bijzonder, de stengel groeit door
de bloem heen; daarboven komt dan weer een
nieuwe bloem. Een toepasselijke naam is etagebloem;
mooier dan brandkruid, zoals het ook genoemd wordt.
Officiële naam is: phlomus russeliana.
Dit is een salvia, welke soort weet ik niet,
maar daar een dankbaar plantje,
want het bloeit het hele jaar door.
Tijdens het middaguur schijnt de zon af en toe door een
boom heen en verlicht dan enkele rode blaadjes van
een struik daaronder.
boom heen en verlicht dan enkele rode blaadjes van
een struik daaronder.
In het gras bloeien deze piepkleine bloemetjes,
net iets meer dan een halve cm doorsnede:
Madeliefjes, die hebben het hier ook naar hun zin:
De bloeiende tijm trekt bezoekers:
Geen idee hoe de volgende bloem heet;
het is wel een echte zonaanbidder: ze opent alleen
als de zon volop schijnt. Is het bewolkt, dan houdt
ze haar blaadjes gesloten
Een fikse krop van een andere foto;
het glinsterende hart in volle glorie:
Een aparte structuur hebben de bloemblaadjes van de
cistus: lijkt wel gekreukt perkament.
De cistus is een struik die vooral in het
Middellandse Zeegebied groeit. De Nederlandse benaming
is: zonneroosje. Ze is er ook in het roze, maar ik vind de
witte bloemen mooier.
Om de Amerikaanse sering heb ik heel lang heengedraaid.
Zo mooi als het zonlicht over de zachtblauwe bloemen strijkt.
Deze foto's waren oorspronkelijk heel licht. Logisch, als al
die kleine bloemetjes al dat zonlicht opnemen.
dat bij minder licht een mooie kobaltkleur tevoorschijn komt.
En met heel weinig licht, worden ze bijzonder:
Hartelijk dank voor jullie reacties op "The making of..."