Zondag 29 september was het dan zover...naar de vogelkijkhut van Han Bouwmeester. Het was voor ons de eerste keer, dus Han ging 's morgens mee. Om ons de weg te wijzen. Best leuk, om met de auto door zo'n hek te kunnen rijden, waar je normaal gesproken helemaal het bos niet in mag!
Ook om ons wegwijs te maken in en om de hut; plus natuurlijk wat fotografietips. We hadden op internet al heel wat foto's gezien van de hut en omgeving; plus foto's die vanuit de hut gemaakt zijn. Toch was het "in het echt" een verrassing. Het water lag er als een spiegeltje bij en achter het water daal je af, de hut in. Je staat dan op ooghoogte met het wateroppervlak; dat geeft een apart beeld. Dan zie je ook pas wat de entourage (boomstronken, takken, herfstbladeren) om het water heen doen. Han heeft dat ook bijgewerkt en hier en daar wat lokvoer neergelegd, want eh... wij hadden geen idee. We hebben daar later ook nauwelijks iets aan veranderd. Ik vind het er op de foto's heel leuk uitzien, vooral met spiegeling. Sommige foto's heb ik dan ook meer daarom geplaatst, dan dat het om de vogel ging.
Zoals dit zoekplaatje: vind het vinkje:
Het was de hele dag een af- en aanvliegen van pimpel- en koolmeesjes. Als er al iets gebeurde, waardoor alle vogels snel opvlogen, kwamen er al gauw weer meesjes terug.
Wat wel tegenviel, waren de sluitertijden die we moesten gebruiken - ondanks het zonnige weer en de spiegeling van het water. Het is me dan ook niet gelukt om een meesje goed in de vlucht te vangen. Maar ik kon het de hele dag blijven proberen - dus ben wel lekker bezig geweest.
Een boomklever bracht ons ook een bezoekje:
Roodborstjes kwamen poseren:
Ik had vooraf zooo op een eekhoorn gehoopt. En die kwam:
Dit was nog in de ochtend, dus Han was daar nog bij. Hij vond deze wel heel erg schichtig. "Meestal zijn de eekhoorns die hier komen, erg op hun gemak. Dit is zeker een nieuwe hier." vertelde hij.
Dus heb ik geen plaatjes van een relaxed zittende eekhoorn met zijn mooie pluimstaart omhoog, gespiegeld in het water. Deze was meer van ingewikkeld ondersteboven:
Op het volgende plaatje is zijn koppie niet helemaal scherp, maar ik vind het zo'n mooie houding, dat ik hem toch plaats. Het ziet eruit als: Ik ben er hélemaal klaar voor, dus als ik even denk dat het veilig is...grijp ik mijn kans...
Op bovenstaande foto kan je ook zijn klauwen met enorm lange nagels goed zien. Die nagels zijn blijkbaar ook heel erg sterk. Hij had dit wel nodig voor de volgende supertruc:
Hij hangt dus aan zijn nagels, die hij in de boomschors geklemd heeft.
Lijkt me niet echt ontspannen eten zo....
Een glanskop had lol in het badderen:
In de middag kwam de volgende gast waar ik heel erg op gehoopt had:
de grote bonte specht:
Het woelmuisje liet zich nog heel even heel voorzichtig zien:
Tot slot de leukste koolmees van de dag; hij nam even een pauze tussen het badderen door.
Heel erg gecropt, maar vind dat-ie dat wel kan hebben.
We hebben enorm genoten van deze dag. Top, dat de eekhoorn en bonte specht langs wilden komen. Kool- en pimpelmeesjes hebben we natuurlijk best wel veel gezien, maar nog nooit zo op de foto kunnen zetten. Met dank aan Han Bouwmeester voor de zeer plezierige begeleiding en ook voor het feit dat hij ons zo naar Twente gelokt heeft. Want het was voor ons een superweekend.
Ook dank aan iedereen die op de vorige blogs gereageerd hebben. Het is zeer stimulerend om te merken dat de blogs bekeken en gewaardeerd worden.






































































