Twee soorten paddenstoel die tot mijn favorieten horen.
De porseleinzwam vooral als ie nog vrij jong en mooi wit is;
extra leuk als je de lamellen van onderaf goed in beeld kan krijgen.
Nog een jonkie van onderaf.
Zo'n rijtje kleine bolletjes is natuurlijk ook leuk;
vooral als ze zo mooi glanzen.
De bolletjes van de amethist- of rodekoolzwam
glanzen niet, maar hebben juist een mooi fluwelig aanzien.
Deze foto's en de volgende maakte ik aan het begin van het seizoen
in het Leuvenumse bos.
Onderstaande beelden maakte ik een week later in
's Graveland, in het bos achter Gooilust.
Daar was een plek waar, verspreid tussen de herfstbladeren,
heel veel amethistzwammen stonden.
Hier eerst vooral de rodekoolkleur.
Vooral iets oudere exemplaren,
waar de rand omhoog staat en zo mooi kan kronkelen.
Extra leuk met bezoeker.
Met het ouder worden, worden de randen ook steeds rimpeliger.
Bij deze zwammen vind ik dat wél mooi.
Ik kon mijn ogen bijna niet geloven, toen ik deze boom zag liggen.
Vol zwammen, in leeftijd variërend van piepjong tot bijna vergaan.
Daar ging ik uiteraard een hele tijd voor op m'n knieën
(ook al was de omgeving drijfnat).
Mooi als ze dat glanslaagje nog aan de bovenkant hebben.
Hier en daar nog piepjonge setjes.
Even binnenkijken bij een wat ouder groepje.
En nog wat closer up:
Terug naar de amthistzwammen, hier ook echt in die wat blauwige kleur.
Ik denk dat het verschil vooral door de lichtval komt;
bij minder licht worden ze wat blauwer.
Wat hebben ze soms een mooi randje.
Met diamantjes:
Last, but certainly not least:
Ik vond het wel heel leuk dat ik deze rodekool- of amethiszwam
dit jaar zo uitgebreid op de plaat kon zetten, want die was ik nog niet zo vaak
tegen gekomen. De porseleinzwam had ik in eerdere jaren ook al
veel in beeld gehad, maar deze is zo fotogeniek
dat je er toch steeds weer andere beelden van kan maken.
