Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.
Posts tonen met het label Amanita rubescens. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Amanita rubescens. Alle posts tonen

woensdag 6 november 2019

... met witte stippen






De maand oktober is het volop paddenstoelentijd geweest. 
De eerste mooie groep die ik tegenkwam, waren deze parelamanieten.
Terwijl ik bezig was deze van alle kanten te bekijken door de camera, viel me op
dat ze wel erg veel op de bekende rode vliegenzwam lijken.
En dat bleek te kloppen; ze zijn familie van elkaar, de familie amanita.


Amanita rubescens - Parelamaniet

Amanita muscaria - Vliegenzwam



Deze parelamaniet is dus het elegante zusje van de stoere rode vliegenzwam.







Het volgende jonge bolletje fotografeerde ik later op een andere plek;
achteraf ben ik niet zo zeker van dat dit ook een parelamaniet is.
Het kan ook een panteramaniet zijn, wel familie dus.


 


Hier dan een volwassen grote stoere broer:




Maar verder met de sierlijke parelamanieten, die er op dat moment
nog lekker fris en in verschillende stadia stonden te pronken.




Prachtig, die opstaande witte rand lamellen.





Zeker als de zon er even doorheen wil schijnen.




Een iets lager exemplaar met een klein plasje regenwater er nog in.



Dat geeft leuke mogelijkheden.





Vanaf de andere kant. En dan is daar ineens ook een blauwe lucht in de spiegeling.





Tot slot nog grote broer. Die stond een heel stuk verderop.





Deze foto's heb ik gemaakt met mijn nieuwe set voor macro:
de Panasonic Lumix G90 met de Olympus 60 mm macrolens.
Dat scheelt een boel gewicht in de fototas! Ik moet zeggen dat ik wel met pijn in mijn hart afscheid 
heb genomen van de fantastische Nikon 105 mm macrolens, maar.. "dat kleine Olympus-lensje" 
heeft inmiddels ook een prima reputatie en geeft mooie resultaten. 
Het is allemaal wél weer wennen. Kleiner en lichter is natuurlijk heerlijk, 
maar ook al heb ik al een Lumix, hier zitten de knopjes en menu's toch nèt weer even anders. 
Het uitklapscherm is uiteraard top, zeker als je graag vanaf de grond wil werken.
Het is ook een aanraakscherm en ik weet nog niet of ik dat nu zo fijn vind. Maar die functie
 kan ook uitgezet worden, dus dat is geen probleem.

De afgelopen maand ben ik fiks aan het oefenen geweest tussen de paddenstoelen,
dus ik ben inmiddels wat vertrouwder met de apparatuur. 
Bovendien ben ik heel wat stoeltjes  tegengekomen, die ik nog nooit had gezien. 
Materiaal genoeg voor nog een aantal herfstblogs.



 



Dank voor je bezoek; reacties vind ik altijd erg leuk.