Op zoek naar vrolijke lentebloemen, kwam ik ook vaak
bomen of struiken tegen met bloeiende katjes.
Zo'n katje bestaat eigenlijk uit een ongelooflijke hoeveelheid kleine bloemen.
De eerste katjes die al in de winter te zien zijn, hangen aan de hazelaar.
Vanaf maart zijn de wollige ronde wilgenkatjes te zien.
De mannelijke katjes zijn geel van het stuifmeel.
Het vroege zonlicht bescheen deze bomen vol bloeiende katjes zodanig,
dat de bomen zelf wel licht leken te geven.
Prachtig, die wollig aandoende bolletjes.
Deze wilgen stonden in de Groene Jonker,
waar we waren om de blauwborsten te horen zingen.
En ja, ook mij is het gelukt om er eentje goed op de foto te krijgen.
Voor mijn camera wel wat ver weg, deze foto is dan ook flink gecropt,
en dan nog: vogel in zijn omgeving, maar ik vond 'm er wel mooi op staan.
Verder met de katjes. In de Heemtuin werd ik verrast door deze prachtige
oranjebruine struik.
Het is wilde gagel;
de vorm en kleuren van de katjes bijzonder; en heel mooi.
Het is een struik die echt in dit natte veengebied thuishoort,
we hebben hier in de polder zelfs een Gagelweg.
Maar ik had me nooit afgevraagd wat gagel betekent.
In de vroege Middeleeuwen werd gagel gebruikt bij het brouwen van bier;
later werd dit vervangen door hop.
Het laatste katje in deze serie is die aan de berk.
Eigenlijk had ik nooit (bewust) een berk zien bloeien.
Maar nu werd ik betoverd door deze bloeiende berken,
hun katjes schitterden in het zonlicht.
Helaas bleek zo'n hele boom op de foto niet zo stralend over te komen.
Deze foto kan er nog een beetje mee door, vond ik.
De katjes van dichtbij lukten beter.
En hebben dan verrassend veel kleur.
En zo valt er voor mij in de natuur nog heel veel nieuws te ontdekken.
Een plek waar ik veel nieuwe dingen zie en leer, is de Heemtuin in Nieuwkoop.
Meer daarover in het volgend blog.
