Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

zondag 21 november 2021

Texel - wat vogels en het wad

 



 Texel eind september. 
Als startfoto een landschap met het kerkje van Den Hoorn. Dat is dus niet aan het wad, 
en er staan geen vogels op. Maar ik vond het wel een leuk Texels plaatje; 
en genomen vanaf de plek waar we wel veel vogels zagen.
 
 
 
 
 
Heel veel vogels, maar ook heel ver weg.
Een fikse crop dan maar, zijn ze iets beter te zien.
 
 

 
 
Een stuk dichterbij kwam deze dwaalgast, de zwarte ibis.
Ook wel glossy ibis genoemd, maar de glans is alleen te zien als de zon erop schijnt,
en die liet hier verstek gaan.




 
Veel lepelaars gezien, maar dichterbij dan deze twee jonge vogels
waagden ze zich niet. 




 
Het appartementje dat we in het voorjaar hadden gehuurd, was ons 
prima bevallen, dus verbleven we nu weer in De Cocksdorp. 
Het haventje van Sil is dan de trekpleister; bekend om het mooie Waddenlicht.
 Hier overdag met één vogel aanwezig.


 
 
 
Soms zitten er grote groepen vogels, maar die komen niet echt dichtbij.
Hier vliegt een groep smienten op.
 
 

 
 
Dit vond ik een erg leuk vogeltje, zo'n schattige uitstraling met dat
lieve koppie en die knalrode snavel en poten.
Blijkt 'gewoon' een kokmeeuw te zijn, maar dan in winterkleed en
zo had ik deze nog nooit (bewust) gezien.
 
 

 

Samen struinen over het wad.
 
 

 
 
Poetsen.
 
 

 
 
Pootje baden.
 
 

 
 
Ze zien er dan wel heel lief uit, maar in de strijd om voedsel is alles geoorloofd.
Deze twee waren druk bezig het leven van een aalscholver moeilijk te maken.
Steeds als hij bovenkwam werd hij door deze twee aangevallen in een 
poging zijn buit te stelen.
 
 

 
 
Een andere aalscholver in het haventje;
geen kokmeeuwen in de buurt; hij kon rustig foerageren.
 
 

 
 
Zilvermeeuw op het wad. Ook hij kon rustig naar voedsel zoeken.
 
 

 
 
En vond blijkbaar een flinke hap lekkers.
 
 

 

Deze reiger kon in het haventje zo te zien ook genoeg te eten vinden. 




 
's Morgens vroeg troffen we hem er weer aan.




 
Nog ruim voor zonsopkomst, maar deze foto per ongeluk fiks overbelicht.
Vind 'm eigenlijk wel heel mooi zo.
 
 

 
 
Het duurde nog wel een poosje voor de zon ook boven de wolkenband 
aan de horizon uit kon komen. Maar toen veranderde de sfeer snel 
van de koele kleuren naar het allerwarmste oranje.
 
 

 
 
De zon zelf was al gauw heel fel, dus die probeer ik buiten beeld te houden. 




 

 
 

 
 

 
 
Een paar uur later het wad iets ten zuiden van De Cocksdorp.
 
 

 


 
 
 
Van deze week heb ik ook nog een deel 3 met strandbeelden,
maar die blijven nog even in de map. 
Zoals jullie merken loop ik nogal achter met bloggen en vind dat de 
herfstkleuren nu echt eerst aan de beurt zijn.



 

donderdag 11 november 2021

Zeekraal

 



Eind september een midweek terug naar Texel. 
Deels omdat ik gehoord had van het rood kleuren van de hele slufter door het zeekraal.

 

 

Dat viel wat tegen; een rode gloed was het (nog) niet, maar kleurend 
zeekraal was er zeker wel.





Hier toch duidelijk rood tussen het uitgebloeide lamsoor.
 
 

 
 
Zo rood was het helaas niet overal.
 




Blijkbaar verkleurt het van groen via geel en oranje uiteindelijk naar rood.
 
 

 


Wel een heel bijzonder plantje en heel mooi om van dichtbij te zien.
 
 

 




Ik was achteraf ook heel blij dat we die eerste middag direct
naar de Slufter waren gegaan om alvast te kijken 
en een uurtje te fotograferen; 
de dag daarna zouden we op zoek gaan naar vogels en 
de rest van de week waren regen en fikse wind spelbrekers;
geen weer voor macrofoto's. 




 
Deze beelden had ik alvast.
Volgend jaar nog iets later in het seizoen gaan?
 
 

 

 
 

 
 
In de avond terug naar de Slufter
om ons te laten trakteren op een bijzondere zonsondergang.

















We stonden bovenaan de trap volop in de snijdende, ijskoude wind,
maar wat een sprookjesachtig schouwspel. 
En beneden in het restaurant hadden ze lekkere koffie, 
zodat we ook snel weer opgewarmd waren.



Dank voor het bekijken van dit blog; reacties vind ik altijd leuk.




zaterdag 16 oktober 2021

Het Waterloopbos

 


Eind augustus waren we een dag in het Waterloopbos. 
Dat bos stond al een poosje op mijn 'lijstje', maar ik was er zeker eerder
naartoe gegaan, als ik had geweten hoe fantastisch dit bos is.
We troffen een prachtige zomerdag, het licht speelde mooi door de bomen,
maar evengoed waren er ook nog plekken behoorlijk donker onder het dichte bladerdek.
 
 
 
 
Vanaf 1951 zijn hier veel schaalmodellen gebouwd voor onderzoek door het
Waterloopkundig Laboratorium uit Delft. Op de foto's hierboven en hieronder
de modellen die zijn gebouwd om de ligging en lengte van de pieren 
in IJmuiden te bepalen.




 Tegen het eind van de vorige eeuw werden de proefopstellingen overbodig doordat
 computers de gegevens konden berekenen. De schaalmodellen in het
bos werden verlaten en raakten overwoekerd.
Natuurmonumenten nam het bos in 2002 over. 
Enkele modellen zijn gerestaureerd en 
vrij gemaakt van begroeiing. Andere zijn overwoekerd door het groen.



 
Uiteraard is er in dit bos veel water. Vooral bewegend water.


 
 
Maar ook delen met rustiger water.
Wat voor ondoorzichtig laagje hierop ligt, weet ik niet; 
de cirkelvormige plant vond ik heel bijzonder.
 
 

 
Ik denk dat het krabbenscheer is.
 
 

 
Voor mij was het bos een luilekkerland aan foto-onderwerpen.
 
 

 
Sommige apparaten staan weg te roesten.
 
 

 
Kunnen ook leuke beelden opleveren.



 
En continue omringd door alle tinten groen.
 
 

 
 




 
 
 
 
 

 
 

 
 

 
 

 
 

 
 

 
 

 
 

 
 

 
 

 
 

 
 
 

 
 

 
 
 

 
 
 
 
Tot slot mijn favoriet van die dag; alsof je in een tropisch regenwoud staat:
 
 

 
 
 
Nogal een door elkaar van foto onderwerpen zo,
maar grotendeels in de volgorde waarin ze zijn gemaakt. Je loopt daar dus van 
de ene omgeving naar een totaal andere sfeer. Ik ben ook heel lang
bezig geweest om foto's uit te zoeken voor dit blog, want ik had er nog véél meer,
maar probeer een maximum van 30 aan te houden.
 
Verder had ik gelezen dat dit bos in herfstkleuren ook een aanrader is,
en bovendien hoorde ik dat de paddenstoelen daar nu al volop aanwezig zijn. 
Gauw maar eens terug dus.