Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.
Posts tonen met het label gentiaan. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gentiaan. Alle posts tonen

dinsdag 31 december 2024

De mooiste van 2024

 

Het was voor mij nogal een fotojaar van hollen of stilstaan.
De eerste helft héél veel op stap geweest en (dus) ook heel veel gefotografeerd;
met zoveel beelden op de computer waar ik nog iets mee wilde, kwam het 
fotograferen zelf daarna vrijwel stil te liggen.
In het najaar lokten de vele paddenstoelen natuurlijk wel weer.


Lente


De natuur ontwaakt. Een vroeg bloesemtakje.





De bosanemoontjes steken ook weer massaal hun kopjes omhoog.
Maar deze had een rustig plekje voor haar alleen gevonden.





Een heerlijk zonnige lentedag in Zuid Limburg.





Tijdens ons bezoek aan Gaia Zoo regende het; 
maar voor een foto pakt dat soms niet verkeerd uit..





Deze bladkever was dol op de zonnig gele wolfsmelk.





Iets minder fel, maar ook geel: de grote ratelaar.





Tja, en toen juni: 
eerst met een groepje een midweek naar Helgoland. 
We wilden wat later in het seizoen in de hoop van de Jan van Genten 
 ook kuikens te kunnen zien. En dat lukte:




 
Maar dat betekende voor mij: na thuiskomst koffer uitpakken, 
wassen en weer inpakken, want een halve week later vertrok ik alweer
met een andere groep naar de Dolomieten.

De beelden van Helgoland zijn toen blijven liggen, maar daar ben ik
de laatste tijd wel mee  bezig geweest. Blogs volgen.


Hier dus eerst de Dolomieten:                                              
                        
                                   binnen kijken bij een Kochs gentiaan:





Daar ook niet altijd lekker wandelweer: uitzicht vanaf Lagazuoi:





Woelig water bij het Lago di Braies:






Zomer


  
Zonnedauw op een eilandje in de Nieuwkoopse Plassen:





Bruinrode heidelibel rust uit op een bruggetje:






Herfst



Dit blad van de Japanse esdoorn bleef wel heel fotogeniek liggen:






Diamantjes op een amethistzwam.





Een knots van een zwam (doorsnede zeker 10 cm): Schijnridderzwam





Tot slot de leuke geweizwammetjes






Dank aan allen die dit jaar het blog bezocht hebben
en zeker aan diegenen die ook een fijne reactie achterlieten.

Voor 2025 wens ik eenieder veel gezondheid en voorspoed
en natuurlijk mooie fotokansen.

Tot blogs.




zondag 28 juli 2024

Lente in de Dolomieten

 

 
 
Het is alweer een hele tijd stil geweest hier op het blog.
Deze keer was de reden dat ik juist heel veel gefotografeerd had.
Op fotoreis geweest (2x) en toen een computer stampensvol foto's.
Het uitzoeken en bewerken kostte even wat tijd.
Luxeprobleem, al die foto's.
 
 

 
 
Nogmaals naar de Dolomieten.
Twee jaar geleden waren we daar in september, nu wilden we de lente daar beleven.
De uitvalsbasis was deze keer Cortina d' Ampezzo,
te zien op de openingsfoto en op de volgende foto's van bovenaf. 
 
 
 

 

 
De eerste volle dag daar zijn we rustig begonnen. Met de skilift vanuit
het dorp naar het gebied daarboven.  Behalve mooie uitzichten, 
konden we daar ook al genieten van de bijzondere rotsformaties die
zo kenmerkend zijn voor dit gebied.









Het huis op deze beelden is het decor geweest voor verschillende films en series.



 
 
We konden hier volop kennis maken met typische Alpenbloemen.
 
 

 
 
Heel leuk en op verschillende plaatsen later ook nog gezien,
deze roze bloemetjes. Rhodothamnus.




 
Ook roze, maar toch weer heel anders, Daphne striata.
 
 

 

Mooie ondergrond ook voor zo'n mooi wit met geel bloemtje:
 
 

 
 
Zilverkruid is de naam van deze bloemen.
 
 


 
Gentianen mogen hier natuurlijk niet ontbreken.





Zo'n prachtige kleur. Kobaltblauw, of in het Engels: Royal blue. 






 
 

 
 
Deze soort groeit nogal hoog op. Het lijkt wel of ze een lijfje onder de 
bloemen hebben. Ze heten ook sneeuwgentiaan (Gentiana nivalis); 
en misschien kunnen ze met deze onderkant wat makkelijker boven de sneeuw uitkomen. 
 
 

 

 
 


 
Een soort zonder steeltje is de Kochs gentiaan.
De bloem begint direct op de aarde, 




 
 Deze soort is wat groter, 
heel leuk om hier ook even naar binnen te gluren.




 
 

 
 
 
We waren hier met vrijwel dezelfde groep als twee jaar geleden.
Best wel bijzonder, denk ik. En vooral: heel leuk! 


Er volgt nog wel het een en ander van deze reis.