Fris lentegroen met wit

In de heemtuin in Nieuwkoop kwam ik grotendeels dezelfde bloemen tegen die

ik ook al in Amelisweerd had gezien. Maar hier nam ik meer tijd om deze te fotograferen.  

Eerst even een sfeerplaatje van de tuin.

En een doorkijkje naar de fruitbomen op het eiland.

Ook hier bloeide het look-zonder-look.

Dat plantje heb ik inmiddels ook op meerdere plaatsen zien groeien.

Maar vaak wat iel en rommeliger, vandaar dat ik er voorheen blijkbaar overheen gekeken had. 

Van onderaf weer een ander beeld.

Deze zweefvlieg kon de plant ook wel waarderen.

Fluitekruid.

Stellaria holostea, een plant met prachtige witte bloemen, 

heeft in het Nederlands de weinig romantische naam: grote muur. 

Het was een grote witte zee van bloemen, om erg vrolijk van te worden. Dus wilde ik daar 

graag een overzichtfoto van maken. Veel pogingen gedaan, 

maar het werd steeds een erg rommelig  beeld. Alleen deze, met dat ene bloemetje naar voren gericht, 

wil ik laten zien om je een beeld van het geheel te geven.

Verder dan maar steeds één of twee bloemen tegelijk in beeld, dat lukte beter. 

 De bloemen op zich vind ik erg mooi, doen niet onder voor een bosanemoon;
ook de knalgele meeldraden doen daaraan denken.

Nog een tussendoortje van de tuin.

Dan is de rest van dit blog voor het daslook, 
 Allium ursinum.

Wat zijn dit toch ontzettend leuke planten om tussen te duiken
met de camera. Vooral nu de bloemen net uitkomen en in alle stadia
te bewonderen zijn, van knop met één bloeiend bloemetje tot
een bol vol met deze spierwitte, ranke bloemblaadjes. 

 

Het vlies van de knop heeft een prachtige structuur,
dus even van dichtbij bekijken:

 

Het was een heerlijk zonnige dag, maar het daslook groeit bij voorkeur onder bomen, 
dus was het ook een mooi lichtspel tussen schaduw en zon.
Dat gaf ook kansen voor heel verschillende beelden.

Ook beeldschoon zijn de lichtgroene stampers in het hart van de bloem.
Als de zon erop schijnt, lijken ze wel licht te geven.

 

Beetje high key:

En wat donkerder:

De heemtuin is inmiddels echt een favoriete plek geworden.
Zeker nu ik er op doordeweekse dagen naartoe kan, is het er doorgaans
heel stil. Bovendien kan je er (liggend of zittend) vanaf het pad goed fotograferen. 

Hartelijk dank voor jullie fijne reacties op het voorgaande blog over Amelisweerd,
ook dat is een plek waar ik vaker naartoe wil.

Amelisweerd

Verslag van een zomerse lentedag op het landgoed Amelisweerd,
donderdag 16 april 2020.

De dag begon al feestelijk op de parkeerplaats. Daar stonden de kersenbomen volop in bloei.

Het was niet eens zo heel vroeg - rond half tien - maar er stonden nauwelijks auto's geparkeerd.

Even was ik bang dat het landgoed toch afgesloten zou zijn.

Maar dat was gelukkig niet zo.

Alleen het Jaagpad was naar beide kanten gebarricadeerd met een hek.

Het landgoed zelf lag er uitnodigend bij. In de ochtend bleef het er ongelooflijk stil,

het was genieten om er lekker rond te dwalen. 

Later werd de temperatuur echt zomers en liepen, renden 

en fietsten er meer mensen. Maar er was genoeg plek om flink afstand te houden.  

Op de rivier werd 's middags zelfs gekanood. Het ultieme zomergevoel!

Ik heb heerlijk door het bos lopen zigzaggen,

zoveel verschillende gebiedjes, met ieder weer een eigen sfeer

en heel veel water - de rivier, sloten, vijvers.

Dwaal je met me mee?

Jonge witte gansjes.

Dit is een enorme crop, want zó dichtbij dorst ik niet te gaan;

de ouders waren heel alert.

Look-zonder-look

Een plant, die ik eigenlijk nog nooit (bewust) gezien had.

Hier groeiden er veel, langs de paden in hoog opgroeiende stengels

met bovenin een trosje kleine witte bloemen.

Misschien nog het leukst om zo'n bloemtros van bovenaf te fotograferen.

Vanaf een bruggetje

Niet vergeten ook omhoog te kijken.

Dan weer een bruggetje

De verrassing: hele stukken bosbodem bedekt met hyacinten.

Daar wilde ik natuurlijk wel even mee aan de slag.

Zij wilde dat ook:

Weer wat bomen tussendoor, want we zijn wel in het bos.

Dan kom ik langs een grasveld, naar beneden toe een vijver, met treurwilgen,

er hangt zo'n rustieke sfeer. In de verte zie ik fietsers langskomen,

daarachter zelfs mensen in een kano, maar hier hoor ik niets.

Stilte. 

Ik heb daar minsten een kwartier zitten genieten van de rust die het geheel uitstraalde.

En al die tijd stond de Canadese gans op dezelfde plek, op één poot.

Weer een andere waterplas.

Met een woerd die in het groene water mooi zwom te zijn.

Soms tovert de wind leuke vormen met de kleurtjes in het water.

Het daslook was ik al op verschillende plekken tegengekomen.

Maar ik had gezien dat het vlakbij de ingang ook volop groeide.

Dus had ik dat bewaard als toetje.

Dit was zo'n dag met een gouden randje.

In voorgaande jaren was ik wel diverse keren in Amelisweerd geweest,

maar had er nog nooit zo uitgebreid rondgestruind als deze dag.

Het landgoed liet zich echt van zijn mooiste kant zien. En wat een diversiteit.

Tot slot: 
heel veel dank voor de zeer enthousiaste reacties op het voorgaande blog met het kleurenfeestje.
Ook nu natuurlijk weer dank voor het kijken, lezen en een eventuele reactie.

Kleurenfeestje

Dit jaar niet naar de tulpenvelden. Kwamen de tulpen naar mij toe!

Ik kreeg van iemand een bos papegaaitulpen. Geweldig,

wat een bijzondere bloemen. Allerlei vrolijke kleuren in bijzondere vormen.

Toen ze eenmaal goed open waren, nam ik ze mee naar buiten.

 

Een enkele bloem legde ik op een bed van groene plantjes,

om daar met de macrolens eens goed in te duiken. 

Ik hou zowel van vrolijke, felle knalkleuren als van

fijne pastelletjes. En dat kon allebei met deze bloemen.

Tja, verder weinig tekst.
Geniet gewoon even mee van deze kleurenpracht.

Eenmaal weer binnen terug in de vaas,
had ik er nog geen genoeg van en bleken de foto's ook wel te lukken.
Beetje hoge iso, maar dat kan deze camera wel hebben.

Worden toch weer andere foto's zo.

De laatste foto is dezelfde als de startfoto.
Enige verschil is de witbalans. Dit was de instelling van de camera, 5000 K;
de startfoto was bij 4000 K.

 

Jullie begrijpen dat ik het fotograferen van deze bloemen én
het klooien met al die kleurtjes op de computer, echt als een feestje heb ervaren.
Hopelijk worden jullie er ook een beetje vrolijk van.