Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

donderdag 23 juli 2015

Groen in Valencia





Begin mei waren we een paar dagen in Valencia.
Alvast een voorproef van het zomergevoel; het waren
daar al echt zomerse temperaturen. Heerlijk hele dagen 
rondstruinen en ons verwonderen. 
 




Vooral door het zeer oude stadscentrum, dat op ons 
verrassend ruim overkwam. Erg veel pleinen en pleintjes,
parken en parkjes. Veel groen.
 In de stad vielen deze zeer hoge bomen op. Ze bloeien 
met leuke kleine bloemetjes en droegen ook vruchtjes.




Het bladerdek is niet zo heel dicht, zodat het licht er mooi
doorheen kan spelen. Ik heb niet uit kunnen vinden wat voor
bomen dit zijn. Dus wie het weet... 

Toevoeging 6 november 2016:
Zo leuk, kreeg ik toch afgelopen week een mailtje van iemand,
die dit gezien had en wél kon uitvinden wat voor boom dit is
en de moeite heeft genomen om die naam door te mailen: 

het is een melia azedarach  of  Indische sering.

Dank je wel voor deze info, Trudie. 

   




Als je de kaart van Valencia bekijkt, valt direct de brede strook
groen op langs de noordoost kant van de stad. Het is de oude
loop van de rivier de Turia, die daarlangs naar zee stroomde.
Tot een gigantische overstroming van deze rivier in 1957. Het water
kwam metershoog de stad in. Daarna heeft men de loop van de
rivier veranderd; nu stroomt deze langs een kanaal aan de
westkant van de stad naar zee. Er is veel gesteggeld over
wat men met de lege rivierbedding wilde; uiteindelijk is er een
park van gemaakt. Geweldig: 9 kilometer groen; ze noemen
het nu ook wel de longen van de stad.

Oude bruggen lopen gewoon nog over het park heen.




De volgende foto's zijn genomen vanaf oude stadstorens:
de Torres de Serranos. Eerst in de richting van de stad:




 
Dan vanaf de andere kant; om een beetje een idee
te krijgen van de breedte van het park, waar behalve 
veel groen ook veel speelplaatsen en sportvelden 
aangelegd zijn.


 

Dan de Jardi del Turia zelf:


  



De begroeiing is heel gevarieerd. Veel verschillende bomen
Al snel viel een sprookjesachtige blauwe waas op.
Het bleken de bloemen van de Jacaranda. Dat is echt
heel bijzonder om te zien, maar ook heel lastig om
op een foto weer te geven.





Leuk ook: verschillende palmbomen. 







En om het zuidelijke, zonnige gevoel voor mij 
helemaal compleet te maken: een prachtig bloeiende 
hibiscus om even heerlijk omheen te draaien.










Tot slot de sinaasappelbomen.
De naranja hoort helemaal bij Valencia.







Valencia is echt een fantastische stad om in rond te struinen; het is een heel fotogenieke stad. Er volgt dus meer. Ik ben wel wat laat met het plaatsen van de blogs; probeer deze snel achter elkaar te laten zien.





woensdag 15 juli 2015

Ooievaartjes groeien





Dit bericht is het vervolg op het bericht ooievaars
dat ik in juni plaatste.

Bovenstaande foto is nog van vrijdag de 5e juni.
De volgende maandag, 8 juni in de namiddag, ga ik nog 
even kijken bij de ooievaars. Daar blijkt het veel harder 
te waaien dan ik thuis in de gaten had. De jonkies blijven vooral 
in de beschutting van het nest; ik krijg ze weinig te zien.
Maar als ze wel even boven de takken uitkomen, blijken
ze met een enorme prooi aan het stoeien te zijn.
Waarschijnlijk een klein haasje?




Samen trekken ze er flink aan.




Van zulke stevige kost kunnen ze fiks groeien.
Enkele dagen later is dat ook goed te zien.




"t Worden al stevige kuikens.




Liefdevol verzorgd.




Even uitstrekken moet voorzichtig,
denk aan de kinderen!




Een portret van paps:




Daarna maak ik een ommetje; als ik terugkom, is
hij gevlogen. De koters moeten het nu zonder oppas redden.
Ze oefenen fiks. Ik hoor ook al zachte kleppergeluiden.




Poetsen lukt zeker al.




Weer een weekje verder.
Dat is aan het formaat duidelijk te zien.




Ik ben er nu in de namiddag en hoor van de mensen van
de kinderboerderij dat ze nu vrijwel de hele dag alleen thuis zijn.
zaterdag 20 juni.




Nu beide ouders de hele dag op voedsel uit zijn,
gaat het groeien blijkbaar extra hard.
Er is nog wel duidelijk verschil tussen oudste en jongste: 




Ik heb mazzel, want een van de ouders komt thuis.
Etenstijd! 



Hij heeft weer flink in de modder gefoerageerd en 
brengt stevige kost mee. 




Ze duiken gezamenlijk de keuken in.




En ja hoor, een flinke mond vol.




De ander krijgt ook zoiets en heeft duidelijk moeite 
dit weg te werken.




Nog een week later.     Zaterdag 26 juni. 
Al die stevige happen die de ouders aanvoeren,
hebben effect. 


 

Dat ziet er al stevig en krachtig uit.






Bij de volgende foto's werd het al wat later op de avond.
Wel mooi licht, maar het nadeel was dat de zon schuin achter 
de vogels stond. Dus geen lichtjes in de ogen. 
Maar de oudste van het stel ging fiks oefenen met zijn vleugels.
Dat was natuurlijk wél de actie waarop ik wachtte.





En nogmaals in de starthouding:




Komt-ie weer:





Naar het randje van het nest.




"Hallo wereld, ik voel me sterk!
Nog even en ik kom eraan..."










Dank voor jullie leuke reacties op het vorige blog 
"Meer langs de sloot". 

woensdag 8 juli 2015

Meer langs de sloot






In dit blog dwaal ik nog eens langs de slootkant.
De zwanenbloemen bloeien.




Deze juffer zag ik al snel. Zij vond het tussen het riet blijkbaar
nogal saai en zocht de bloemetjes op het gras op.




Juffertje op madeliefje vond ik wel apart.




Loerend over de klaver heen nog leuker?




Tussen het riet kronkelt deze bloem omhoog met een
iel, dun steeltje. Het heet bitterzoet. Klinkt lekker, 
maar schijnt wel giftig te zijn.



 

Tussen het riet vliegen ook weer veel waterjuffers.




 

Tot slot nog een mooi, acrobatisch stelletje:


 




Hartelijk dank voor jullie leuke reacties op het voorgaande blog
"In en om het water"