Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

maandag 6 mei 2024

Dinant

 
 
 
 
Dinant is een kleine stad met een eeuwenoude, nogal roerige, historie. 
Gelegen aan de Maas onderaan een rotsblok van 100 meter hoog.
 
 

 
 
Al in het jaar 1080 werd er hier een stenen oeververbinding gebouwd.
De stad floreerde door metaalbewerking. 




 
De enorme rots achter de kerk is uiteraard eeuwenlang van belang geweest
 bij de verdediging van Dinant. 
Al rond het jaar 1000 werd op de rots een groot verdedigingswerk gebouwd. 




Op het hoogtepunt van zijn bloei, in 1466, werden stad en citadel met de grond
gelijk gemaakt door Karel de Stoute. Weer opgebouwd en uitgebreid, 
werden stad en citadel in 1703 opgeblazen bij de aftocht
van de Franse troepen. 





De citadel is nu te bereiken door een trap van 400 treden,
die begint achter de kerk. In het seizoen gaat daar ook een
kabelbaan naar boven.
Wij reden gewoon buitenom met de auto.




 
Ik dacht dat deze foto wel het idee van verdedigingswerk
goed laat zien.
 
 

 
 
Er staat nog veel materiaal uit de laatste periode. 




 
Een ets van Dinant uit de 19e eeuw.





Met dit bijschrift:





Hé? De Hollandse citadel? 
Ja, gebouwd in de korte tijd dat we samen in één koninkrijk verenigd waren:
1815-1830
 In 1815 is men direct met de bouw begonnen.
Dus dit is voor ons ook een stukje vaderlandse geschiedenis.
Zo zag een Hollandse keuken er dus uit.
 
 

 
 
De bouw en de sfeer in het fort komt wel overeen met de forten
hier in Nederland, van de stelling van Amsterdam bv. 
Maar den wel veel groter.
 
 

 


De gang in het fort
(in de 19e eeuw had men natuurlijk niet zo'n leuk TL-lampje hangen)




 
Ze laten daar ook een en ander zien van de historie voor de 19e eeuw.
Dit vond ik wel een leuke.
 
 

 
 
Binnen het fort ook exposities over de eerste en tweede 
wereldoorlog, waarvan Dinant en heel België veel geleden hebben. 
Dat heb ik niet gefotografeerd, maar als je eens in de buurt bent, 
wel de moeite waard om te gaan bekijken.
 
 

 
 
Wij vonden het natuurlijk fantastisch om vanaf deze hoogte
de stad te kunnen zien. Ook kijken hoe ver het uitzicht van 
de kanonniers vroeger reikte.




 
Nog wat beelden van bovenaf. 
 
 

 




 
Let op het kleine witte prieeltje links op de heuvel.
 
 

 
 
Dat is hier nog eens te zien, maar dan vanuit de stad gefotografeerd.
 
 

 
 
Vrolijke bloemen op de stenen wand.
 
 

 
 
Terug naar de stad, waar de kerk een niet te missen onderdeel is,
en die op bovenstaande foto's ook al steeds te zien was.
 
 

 
 
De bol bovenin is bijzonder en ziet er ook prachtig uit.
Daaronder is de buitenkant nogal gehavend, vooral bij de 
zij-ingang waardoor we naar binnen moesten.
Maar eenmaal binnen, kijk je je ogen uit.
 
 

 
 
Schitterend, met fantastische lichtinval.
 
 

 
 
 
 

 
 
 

 
 
 

 
 
 
Verder is Dinant de stad waar de saxofoon 'geboren' is,
maar dat is voor een volgend blog.
 
 
 
 
 

dinsdag 23 april 2024

Appelbloesem

 
 

 
Eind maart waren we een paar dagen in de omgeving van
Dinant (Wallonië), niet echt ver van huis, maar toch even in een totaal andere wereld.
Vlakbij ons hotel stonden twee grote bomen volop in bloei.
Appelbomen, denk ik.
 
 

 
 
Zo donker van kleur,
als de zon er niet op scheen, leek het wel rood.
 
 

 
 
Daar moest ik natuurlijk met de macrolens op af.
 
 

 
Wat een kleurenfeest. 

 
 

 
 
Het licht werkte ook goed mee op dat moment. 
 
 

 
 
Nogmaals een foto met veeeel bloemen en nog meer knoppen.
 
 

 
 

 
 
Een lichte afwerking is zeker zo mooi.
 
 

 

Bijna high-key 




 
Dan nog meer bloesem, maar nu uit eigen tuin.
 
 

 
 
De wit-met-een-beetje-roze bloemen aan ons mini-appelboompje.
 
 

 
 
Dat was een paar weken later,
nog net voor het stormachtige weer alle bloesem eruit blies.
 
 

 
 
Maar gelukkig had ik de foto's nog.
En komen er nu weer nieuwe bloemen aan.
 
 

 

 

 
 
 
Het is wel mijn bedoeling om ook blogs te maken over ons uitje
naar België, maar ik denk dat ik eerst nog wat bloemen zal plaatsen.
Zo fijn dat ik dit voorjaar weer volop met de macrolens aan de gang kan.
 
 
 
 
 

woensdag 10 april 2024

Vooral wit

 
 
 
Nog weer een blog met vroege voorjaarsbloemen.
Dit keer wél met geopende bosanemonen, maar ik begin met holwortel.
In het wit, die had ik niet eerder gezien.
 
 

 
 
En dan toch de bosanemonen.
Om te beginnen met een bijzondere, want deze had een plekje 
helemaal voor zich alleen gevonden in een park. waar het verder wemelde 
van de bosanemoontjes.




 
Ook nog een keer wat verder ingezoomd,
zo kan je ook eens het plantje in zijn geheel zien.
 
 

 
 
Dat was in het park bij Kasteel Oud Poelgeest,
waar het verder bomvol stond met dicht op elkaar groeiende anemonen.
Op enkele plekken ook een roze variant.
 
 

 
 
Deze twee hadden eens een goed gesprek met elkaar.
 
 
 
 
 
Zo'n bloemetje in volle glorie.
 
 

 
 
En nog een paar, met wat meer omgeving.
 
 

 
 
Die ochtend vond ik het fotograferen van de bosanemonen wel erg lastig;
iedere keer als er iets leuks in beeld kwam, kwam er weer een fikse windvlaag langs.
 
 

 
 
 Deze anemoon werd er ook een beetje treurig van.
 
 

 
 
Holwortel is iets steviger en dus wat minder gevoelig voor al die windvlagen.
 
 

 
 
Meestal lukt het niet om met mijn lens zo heel dicht op een onderwerp 
te zitten. Maar deze keer lukte het wel. Ben ik erg blij mee.




 
Een weekje later waren we op weg naar België en maakten een korte tussenstop
bij wat wel het mooiste bos van Nederland wordt genoemd. 
 
 

 
 
in ieder geval het bos met de meeste, nog oorspronkelijke biodiversiteit. 




 
Toch een heel andere beleving dan in een park.
En leuk natuurlijk dat ze tegen de heuvel op groeien.
 
 

 
 
En ook wit: de vele bloesembomen daar in de buurt. 



 
 

 
 

 

Bij Kasteel Oud Poelgeest was ik met een Fotodag van Deel de Natuur.
Zo kom je nog eens op plekken waar je zelf niet zo snel naartoe zou gaan.
Bovendien erg gezellig en leuk om fotografen met dezelfde belangstelling te ontmoeten.