El Rocío

 

 

 

 Tijdens onze reis naar de Coto Doñana verbleven we in El Rocio, 

een heel bijzondere plaats. Zoals op de foto hierboven te zien is, 

zijn alle gebouwen wit. Maar dan ook echt spierwit.

 

De plaats ligt aan een lagune, waar vrijwel altijd een groep flamingo's te zien is.

Helaas wel op grote afstand.

 

 

 

De hele plaats ademt PAARD.

Hier een paar van de wilde paarden die rondom de lagune zwerven.

Maar de meeste paarden moeten aan het werk; 

ze worden bereden of trekken een koets.

El Rocio geeft je het gevoel in een western beland te zijn.

Er is ook helemaal geen bestrating, overal ligt zand.

 Niet alleen bij elk café, maar ook voor alle huizen,

staat een houten constructie om de paarden vast te maken. 

 

 

 

 

Vooral in het weekend komen er veel koetsen langs.

 

 

 

 

Sommige gezelschappen zijn heel groot.

 

 

 

 

 

Deze kwam wel heel snel voorbij; geen tijd om uit te zoomen. 

 

 

 

 

 Zij kwam op het paard.

 

 

 

 

Zo raken ze natuurlijk al jong dol op paarden.

 

 

 

 

De grote, prachtig witte kerk is het middelpunt van El Rocio.

 

 

 

 

Hier zie je de kerk vanaf de zijkant, met een enorme 'zandbak'  ernaast,

waar 's avonds ook fiks op paarden geoefend werd, ze bereikten nog grote snelheden.

Heel gaaf om te zien. De foto's zijn niet zo best,

maar als sfeerbeeld wil ik ze toch laten zien.

 

 

Op een andere avond kwam er ineens onder luid gerinkel een huifkar langs, 

getrokken door 6 muilezels. 

 

 

 

De kerk is het middelpunt en de bestaansreden van van El Rocio,

gebouwd rondom een Maria-beeld dat een belangrijke rol speelt in een oude legende.

 

Ermita de la Virgen del Rocío 

 

 

 

 

Tegels op de voorkant van de kerk;

in het midden een afbeelding van het beeld van Maria.

 

 

 

 El Rocio heeft ca. 2000 vaste inwoners,

maar rond Pinksteren komen hier duizenden pelgrims naartoe om de Maagd van El Rocio te eren.

Deze Romeria del Rocio is het grootste religieuze festival in Spanje.

 

Klik op de volgende link om iets meer over dit festival te lezen

en om een filmpje te bekijken van het ronddragen van het beeld rond de kerk:

Romeria del Rocio 

 

 

Hier staat het beeld nog gewoon in de kerk:

 

 

 

 

Nog wat beelden van de kerk:

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar ook andere gebouwen waren prachtig afgewerkt:

 

 

 

 

Ook kleinere woningen zagen er perfect uit.

Dit is een foto van de onderkant van balkons van ons hotel,

deze afwerking zagen we ook bij andere gebouwen. 

 

 

 

 

El Rocio, een bijzondere ervaring.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rio Tinto

 

 

 

 

Eindelijk stond ik dan langs de Rio Tinto.

Wat had ik dáár lang naar uitgekeken, maar... 9 mei 2022 stond ik er écht.

Rio Tinto betekent Rode Rivier, maar bevat vele kleuren, vooral de 

drooggevallen modder en stenen langs de rivier zijn oranje-geel.

Dus eigenlijk vind ik het meer de Rio Tinten - super voor een kleurenfan.

 

 

 

 De voorpret voor deze reis begon al halverwege 2019,

toen we de laatste 2 plaatsen boekten voor een reis naar de Coto Doñana, 

georganiseerd door fotograaf Bart Siebelink, waar dit bezoek aan de rivier deel van uitmaakt.

Deze reis stond gepland voor mei 2020, maar daar kregen we 

dus om algemeen bekende redenen wat extra voorpret-tijd bij cadeau;

vervolgens waren er dit jaar nog wat extra zaken die het spannend maakte;

kunnen we mee of lukt het niet?

 

Maar we gingen dus!

 

 De Rio Tinto dankt z’n wonderlijke kleur aan de hoge zuurgraad van het water. 

 Langs de rivier wordt al zo’n 5000 jaar lang gegraven naar metalen zoals 

goud, zilver, ijzer en koper. Dit heeft gezorgd voor een hoge hoeveelheid ijzerzouten 

en sulfaten in het water. In combinatie met de lage hoeveelheid zuurstof heeft dit 

gezorgd voor een lage pH-waarde, oftewel: extreem zuur rivierwater.

 

 

 

De omgeving van de Rio Tínto vertoont veel overeenkomsten met die van Mars. 

Vandaar dat dit gebied door NASA wordt gebruikt voor onderzoek naar het leven op Mars. 

Is er op Mars leven mogelijk of is er ooit leven geweest? Het onderzoek in de gelijkwaardige omgeving 

van de rivier helpt bij het ontwikkelen van technieken en instrumenten waarmee toekomstig onderzoek 

op de rode planeet mogelijk moeten worden.

 

 

 

 

 Alle mijnbouwactiviteiten rondom de rivier hebben voor de omgeving,

en zeker voor bevolking, ook desastreuze gevolgen gehad.

Daarover aan het eind van dit blog nog een verwijzing.

Voor ons was het hier vooral een fotografisch paradijs, waar we volop van genoten hebben.

 

 

 

 

Leven in de rivier is miniem, maar het is er wel. 

 

Bij alle kleuren van de rivier, was er deze dagen ook het intense blauw

door weerspiegeling van de lucht; de hele week was daar geen wolkje te zien.

 

 

 

 

 

In de omgeving had het de laatste twee winters nauwelijks geregend;

het water stond dus laag en langs de rivier hele stukken ingedroogde grond.

 

 

 

 

 

 

Hier kon ik mijn geluk natuurlijk helemaal niet meer op. 

Water dat met nog een behoorlijke kracht en snelheid naar beneden klotst.

 

 

 

Het spettert en spat er heerlijk op los.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik had nooit verwacht in deze omgeving ook nog een slapende leeuw tegen te komen:

 

 

 

 

Dit waren foto's van de eerste ochtend langs deze rivier.

We zijn die middag en later in de week nog een ochtend op een andere plek

aan de rivier aan het fotograferen geweest. Ik ben dus nog niet uitgeblogd over

dit bijzondere verschijnsel. Tussendoor eerst blogs over het natuurgebied Coto Doñana

en de bijzondere plaats waar we logeerden. 

Maar zoals eerder aangegeven, de mijnbouw rondom deze rivier is bepaald geen zege

geweest voor de omwonenden. Voor meer info:

 Lees dit bericht en bekijk het korte filmpje van BNN/VARA.

 

Dank voor je belangstelling,

ben benieuwd naar jullie reacties op deze kleurenexplosie

en hopelijk tot het volgende blog.

 

 

 

 

 

Morgenster

 

 

 Paarse Morgenster 

Tragopogon porrifolius

 

Is een heel bijzondere schoonheid.

En, zoals zo'n uitzonderlijke beauty betaamt, ook één met heel bijzondere eigenschappen.

Zo toont deze dame haar prachtige bloemen alleen in de ochtend

en dan ook nog uitsluitend als de zon schijnt.

 

Zo zag ik haar de eerste keer in de Heemtuin in Nieuwkoop:

 

 

 

 

Fier rechtop op een lange stengel van ca. 75 cm hoog. 

Na deze twee foto's was mijn accu leeg en ik besloot even door te lopen

naar een bankje en dan ook een boterham te eten. Op de terugweg

kwam ik natuurlijk ook weer van alles tegen, dus het was 

een uur later toen ik weer bij de Morgenster terug was.

Even heel verbaasd: ziet ze er nu anders uit?

 

 

  

 

Ja, natuurlijk, het was inmiddels rond 13.00 uur; de zon ongeveer

op haar hoogtepunt, dus voor de morgenster tijd om

haar bloem te sluiten. 

 

Mooi om dat proces te kunnen volgen.

Na ongeveer 10 minuten was de bloem zo goed als gesloten.

 

 

 

 

Ook nog eens in high key:

 

 

 

 

 

 

Een week later besloot ik om deze schoonheid nog eens te bezoeken.

Er stonden nu twee andere bloemen te bloeien, 

iets minder fier rechtop; misschien omdat het die periode nogal droog was geweest?

 

 

 

 

Minstens zo mooi als de bloem zijn de knoppen en de smalle, spits toelopende bladeren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En natuurlijk nog wat beelden van de bloemen zelf:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dank voor het bekijken van dit blog;

het volgende bericht zal minstens zo kleurrijk zijn als deze.

Graag tot dan.