Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

maandag 10 juni 2019

Texel - Wagejot en Ottersaat





Twee fantastische plekken om vogels te bekijken.
Gebieden aan de waddenkant, direct achter de dijk, met laag water en kleine eilandjes. 
De weg loopt erlangs en er zijn parkeerplekken voor de auto. De vogels zitten 
niet ver weg en zijn waarschijnlijk wel gewend aan toeschouwers.

 Omdat er zeewater onder de dijk doorsijpelt, is het water brak. Ideaal voor diverse vogels. 
Op een langgerekt eilandje bij Wagejot zat het vol met broedende grote sterns;
daartussen zat hier en daar ook een kokmeeuw.




Het is er een voortdurend aan- en afvliegen van vogels;
daarmee vergeleken is het op Schiphol rustig.




Op andere eilandjes broeden kokmeeuwen,
die maken veel meer kabaal.




Nog niet iedere vogel zat daar blijkbaar al op eieren.
Daar moest hier nog aan gewerkt worden.





Een kokmeeuw komt hier nog aanvliegen met nestmateriaal.





Op de volgende foto wel een grappig effect:
de vogels in de achtergrond werden hier tot bokehbolletjes.





Kluten zoeken blijkbaar wat rustiger plekjes om te broeden.




Met foerageren kwamen ze af en toe lekker dichtbij.





Ik vind het zulke sierlijke vogels. 
Ben heel blij met deze kluut met druppels..




Waarom weet ik eigenlijk niet, maar vond dit beeld wel wat hebben.





Dit stel had hun eigen strandje gevonden;
de een scharrelde continue gezellig om de broedende kluut heen.




Kluten zijn zeer geëmancipeerd, man en vrouw broeden beurtelings,
dus ik weet niet wie er nu op het nest zat.





Tja, als de grote sterker zijn, moeten de kleintjes harder kunnen rennen.




Enkele tureluurs foerageerden lekker in het zicht.






Scholeksters zijn we helaas weinig tegengekomen; deze was er wel:





Visdiefjes hebben we ook weinig gezien, maar deze twee werken aan meer.





Bij paringen gaan veel vogels nogal ruw en rats-roetsj te werk,
 hier zag het er veel aardiger uit.
Mijnheer nam de tijd en zocht heel voorzichtig naar de goede plek;
zij keek zo leuk naar hem op.








Zowel bij Wagejot als Ottersaat bloeien orchideeën tussen het gras.




Ik denk dat dit een brede orchis is.




De volgende is wat smaller; dat zou dan een rietorchis kunnen zijn.
De twee soorten lijken erg veel op elkaar, dus zeker weet ik het niet.





Hierboven zie je ook heel kleine blauwe bloemetjes tussen het gras.
Ik vond ze heel leuk. Het zijn akkervergeet-mij-nietjes.
 







Tot slot nog eens de grote stern waar dit blog ook mee begon.





Wagejot en Ottersaat - wat een relaxte plekken om vogels te kijken/fotograferen.



Hartelijk dank voor het kijken en lezen; reacties stel ik zeer op prijs.





maandag 3 juni 2019

Texel - impressie






Bij het krieken van de dag. De volgende foto is genomen nog voor zonsopkomst;
heel veel kleine wolkjes beginnen zich te vormen.





Hier is de dag begonnen.





Kwartiertje later langs de waddendijk.






De dijk:






Een andere dag, later in de ochtend. Het wad vanaf de dijk:





Het was niet bepaald de eerste keer dat ik op Texel was, maar ieder keer verwonder
ik me weer over de vele verschillende gezichten van het eiland. 
Zeker met de auto rijd je heel snel van het ene landschap naar een totaal andere omgeving. 
Of zelfs zoals hier; aan de ene kant het wad, aan de andere kant de polders.





Schapen horen bij Texel.
Al direct vanaf de boot, klom ik even omhoog om te zien welke kant we op wilden,
bleef er al gauw een mevrouw schaap staan om mij te bekijken. Snel gevolgd door
mevrouw schaap twee, enzovoort, tot ik werd bekeken door de voltallige damesraad.




Na wat foto's liep ik de dijk af en vervolgden zij ook hun weg.
Fijn dat ze dat bovenaan de dijk deden, zo kreeg ik nóg een leuk plaatje.
En vanuit een andere hoek ook een mooiere lucht.




 (ook lief toch, dat de voorste nog even omkeek).


Die eerste dag werd er sowieso al één met intrigerende luchten.





 
Een tijdloos, verstild plekje in het dorp Oost:










Zeg je Texel, zeg je vogels.

Luidkeels aanwezig waren de kokmeeuwen. Díe zitten elkaar vaak in 
de haren...eh...veren. Wat een ruziemakers.
Maar deze drie houden hier zo te zien een gezellig praatje met elkaar.








Hier in de vlucht is dat leuke oogje nog beter te zien.
Geeft hen een koddige uitstraling.





Achter de duinen vlakke grasgebieden.





Broedgebied van o.a. kieviten.
Deze moeder kievit had een heel zware taak. Ze was continu in de weer
om haar kuiken te beschermen tegen de torenvalk, die voortdurend van bovenop de
naburige schuur naar beneden loerde. 
Aan de andere kant hing het nest van de torenvalken.





Voor zover wij konden zien, had ze nog maar 1 kuiken.
Wat een ellende als je je nest op een ongelukkige plek bouwt.






Dit is een andere kievit, wel in hetzelfde gebied.
Ben heel blij dat er een vluchtfoto gelukt is.





In en om de struiken vind je bv. de fitis:





of de roodborsttapuit:





En meeuwen; overal meeuwen.
Daarmee begint en eindigt ieder bezoek aan een Waddeneiland.
Deze foto's nam ik op de boot terug.


Verlegen zilvermeeuw:





Verder vlogen er vooral mantelmeeuwen.






"battle for bread":





Zoekplaatje: hier vliegen ook twee kokmeeuwen tussen.





Een heel rustige afsluiter van dit eerste bericht over Texel.





Hartelijk dank voor het kijken en lezen en natuurlijk voor een eventuele reactie.