Zondag 28 februari was een frisse, maar zeer zonnige dag;
wij besloten deze dag door te brengen in het vogelpark Avifauna.
Vorige winter waren we daar geweest, maar toen was het deel
rond de vijver afgesloten. Nu was ik daar dubbel nieuwsgierig naar,
dus direct na aankomst doorgelopen naar de vijver.
Wat daar direct opvalt, zijn de vele ooievaarsnesten die er staan;
op één na waren ze ook allemaal al in gebruik genomen.
Het was er regelmatig een geklepper van belang.
Maar wat foto's betreft laat ik vandaag de Hollandse ooievaars
links liggen. Ik ben helemaal in de ban van hun doorgaans zeer
schuwe en mysterieuze soortgenoot: de zwarte ooievaar.
Nou ja, zwart...
het zonlicht tovert de mooiste kleuren in zijn verenkleed.
Niet te geloven, zo dichtbij het pad hij rustig blijft staan;
op een meter afstand lopen de mensen langs.
Continu houdt hij zijn snavel "verstopt" tussen zijn
borstveren. Oei, dat geeft een aparte blik, lijkt wel flirten.
Prominent aanwezig zijn hier de pelikanen.
Het zijn er ook véél. Ze lopen kris-kras door elkaar.
Mensen en pelikanen lopen ook door elkaar;
ze zijn totaal niet schuw. Misschien niet zo natuurlijk,
maar wel een heel leuke ervaring.
Tweekoppig bolletje:
Het formaat is best indrukwekkend als je er zo dichtbij bent.
Er werd vandaag veel gepoetst.
De pelikanen waren vandaag weinig in het water;
dat was wel fijn voor de aalscholvers, want die
vonden het maar niets als ze in de buurt kwamen.
De kroonkraanvogels roepen herinneringen op aan Afrika.
Zulke sierlijke vogels.
En als het zonlicht door dat kroontje wil schijnen...
Nog een Afrikaanse verrassing: parelhoenders.
Hier aan de wandel in de Kalahari (foto 2010):
Maar daar kon ik ze niet close-up fotograferen.
Of vanuit een lekker laag standpunt:
Rond de vijver bij Avifauna: daar is het wel heel plezierig vertoeven.
In de ochtend heb ik een paar uur over het rondje gedaan;
in de middag deed ik het rondje nog eens andersom.
Met een "pauze" in de rest van het park. Die foto's volgen nog.
Ontzettend leuk om zo tussen de vogels door te kunnen lopen.
Mede door het mooie licht heb ik hier gigantisch lopen klikken,
en genieten! En dan hadden we de maki's nog gemist, die zaten
in hun kooi. Misschien vanwege de lage temperatuur?
Nou ja, we komen beslist nog eens terug.
Dank voor jullie leuke reacties op het voorgaande bericht over het
Oceanografic in Valencia.
