Van onze bijzondere vogel-foto-reis naar Roemenië heb ik
eerder al vier blogjes geplaatst. Maar jullie begrijpen -
het is zo'n intensieve fotoweek geweest - er lagen nog stapels.
Dus kom ik er hier nog graag eens op terug.
Staan er ook weer eens vogels op mijn blog, en niet alleen de bomen.
Zoals dit steenuiltje.
Het begrip "schutkleur" wordt hier wel duidelijk.
En dan istie ook nog eens héél klein. Zo'n 20 cm, wist ik al wel,
maar als je hem dan in 't echt ziet, is dat verbazingwekkend klein.
Alsof hij me gehoord had, rekt hij zich hier eens goed uit:
Achter dit muurtje staat een bakje met heerlijke
kakkerlakken voor hem klaar. Hij kijkt eerst wel heel goed alle
kanten op voor hij zich daaraan waagt.
En dan peuzelt hij deze goed in het zicht lekker op:
Een andere vogel die ik nooit eerder in 't echt zag en ook
nóg kleiner is dan gedacht - de dodaars:
Vrolijke vogels. Af en toe kregen ze zin om eens even lekker
te rennen over het water. Het had niets te maken met elkaar
aanvallen, zoals we kennen van meerkoeten of waterhoentjes.
Nee, het zag er echt uit als: goh, laat ik nu zomaar even een stukje hollen.
En als er één begon, volgden er vaak meer.
Als ze dat vlák voor je lens doen,
en je bent nét te laat met klikken:
Aalscholvers zien we hier wel vaak,
maar toch was het mij eerder niet gelukt om zo'n stereotype
foto te maken:
Met een goede poetsbeurt liet hij zien
wat een lenige slangenhals hij heeft:
Soms moet je je even achter de oren krabben:
Kreeg hij toen in de gaten dat hij in beeld was?
Poseren op z'n best:
Scharrelaars hebben we niet zoveel gezien
en zeker niet van lekker dichtbij.
De volgende foto's zijn enorm gecropt,
maar ik vond ze toch leuk genoeg om te laten zien:
Op de startfoto staat de eerste bijeneter die ik zag.
Een paar dagen later kwamen er een paar even zitten
op het hek vlak voor de hut:
Hartelijk dank voor jullie leuke reacties op het voorgaande blog
over het Speulderbos.
