Lepelaars

Vrijdag 8 mei heerlijk weer eens een hele dag gepland om samen 

(met man Adri) op stap te gaan. We besloten om eerst eens op zoek 

te gaan naar de lepelaars, die bij Haarlem vlakbij de snelweg nestelen. 

Was ik wel heel blij dat Adri mee was, want ik denk niet dat 

ik het juiste weggetje vanaf de snelweg had gevonden.

Heb ik nu voor jullie ook een zoekplaatje:

In eerste instantie was het wel een raar gevoel om zo vanaf

het fietspad de vogels te fotograferen, maar ze waren 

- door de takken heen, natuurlijk - wel goed te zien.

En verrassing: 

er waren ook jonkies , niet eens zo heel klein meer.

Drie op een rij heeft zij er hier.

En ze willen allemaal mee-eten:

Op de volgende foto's is goed te zien hoe de hele 
snavel (lepel) van het jong mama's keel in gaat.

Hmm, mij lijkt borstvoeding toch een stuk plezieriger.

De volgende moeder maakte zich niet zo druk.

Haar jongen zijn dan ook al bijna net zo groot als zijzelf.

De lepelaars hebben de nesten trouwens niet zelf gemaakt,

maar ze gekraakt van blauwe reigers, die hier eerder in grote

getale nestelden (hè bah: het recht van de sterkste?)

Er zijn nog wel veel blauwe reigers in de buurt,

ook met nest, maar die nesten zitten verderop, lastig te zien.

De reigers zelf laten zich wel zien.

't Is wel zijn achterkant, maar ik vind deze

toch leuk, ook door zijn kuifje:

Let bij de volgende foto op zijn poten,

klaar voor de landing:

De lepelaars huizen dus in kraakpanden;

dan moet er blijkbaar wel af en toe wat bijgewerkt worden.

Het veroveren van nieuwe takken is echter een hachelijk karwei.

Wat is het voor die grote vogels moeilijk manoeuvreren 

tussen de takken en lastig om in balans te blijven.

Ik heb met bewondering staan kijken hoe het ze dan

tòch lukt om takken los te trekken.

Al met al is dit wel een plek om te onthouden.

Heel leuk om zo verschillend gedrag van de lepelaars 

goed te kunnen bekijken.

Aan de foto's is wel te zien dat de lichtomstandigheden 

deze ochtend nogal wisselden. We begonnen met een 

grijzige hemel, maar het lukte de zon steeds beter 

om hier doorheen te prikken.

Ter afsluiting een plaatje met een mooie blauwe achtergrond.

Hartelijk dank voor jullie leuke reacties op het voorgaande bericht

"Lente in het bos".

Lente in het bos

Een maandje terug in de tijd, toen de beginnende lente 

de eerste frisgroene blaadjes aan de bomen toverde, 

zoals op de foto hierboven. Op een zondagochtend,

 mooi belicht door de zon.

Een wandeling over het landgoed Gooilust, waar de bomen 

in strakke rijen zijn aangeplant. Met de zon van de zijkant,

vond ik dit wel een apart beeld:

 

Vind ik ook mooi, zo'n verweerde boomstronk
met frisgroen, nieuw mos erop:

Nog iets vrolijker: een geel bloemetje aan een struik:

En het gele speenkruid:

Maar goed, ik liep hier zo lekker rond te dwalen, 
omdat ik een week eerder, tijdens de paaswandeling,
een groepje bosanemonen had gevonden. Daar had ik wel 
foto's van gemaakt, maar ik dacht dat ik daar toch meer
mee zou kunnen doen. Toen ik daar rond half tien was,
stonden deze in de schaduw en dus waren de bloemen nog dicht.

Geen straf om eerst eens rustig over dit landgoed rond te dwalen.
Bosanemonen heb ik echter verder nergens gevonden. 
Dus terug naar het eerste plekje. De bloemen waren nu wel open,
toch kon ik er niet echt enthousiast van worden.
Slechts één foto, die ik wel wat vond:

Terug thuis, en de foto's vergeleken met die van een week eerder,
begreep ik dat ik waarschijnlijk toch nog te vroeg was geweest,
dat de anemonen nog niet voldoende zonlicht vingen om 
hun bloemen echt rechtop te richten.

Was ik uiteindelijk toch wel blij 
met die paar foto's die met Pasen gelukt waren:

 


Helaas is de rest van de maand het fotograferen er helemaal 
bij ingeschoten. Dat wil ik snel veranderen.

Van B naar B

Goede Vrijdag was ik begonnen met een rondje Waverhoek

Daar kwam ik zomaar een blauwborst tegen, die wel éventjes 

wilde blijven zitten. De foto is wel meer riet dan blauwborst,

maar hé, daar zitten ze nou eenmaal graag en eigenlijk

ben ik wel trots dat deze foto gelukt is. 

Terwijl ik rustig rondloop, hoor ik ineens een boel gespetter.

Midden op de plas stijgt een aantal zwanen op. 

Zondagmiddag alweer genieten van het zonnetje;

in 's Graveland zagen we deze lijster in het gras.

 

Vanmiddag hadden we, toen het stormachtig, 

nat en grauw weer was, niet kunnen denken dat de dag 

zo rustig en mooi zou eindigen.

En hier dan de tweede blauwborst, 

al valt het blauw hier niet zo op.

Dank voor jullie leuke reacties op het voorgaande bericht "Kleurrijk"