Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

zaterdag 7 februari 2015

Takkenfoto's





Is dit ijs of sneeuw?
Even terug naar die prachtige winterochtend van 30 januari.
Op en aan de takken hing een laagje sneeuw, dat waarschijnlijk 
eerst een klein beetje gesmolten was en daarna weer opgevroren. 
 Nu streek het zonnetje erover en liet alles glinsteren. Zo mooi...























Later op de ochtend fotografeerde ik deze bomen, die eruitzien 
alsof ze een fikse computerbewerking hebben ondergaan. 
Integendeel. Het komt, denk ik, door het intense blauwe licht van die dag.









Uit de laatste plaat heb ik een stukje wèl bewerkt, 
maar de schuifjes fanatiek de andere kant op: 
contrast en helderheid naar maximaal min. 
De hooglichten in de plus. Vind ik wel een apart effect:




Ter afsluiting een heel ander beeld, dit lijken wel lentetakken. 
Toch nam ik deze foto op diezelfde winterochtend. 
Sterk gecropt en de schaduwen opgelicht. 
Maar mijn eerste foto van een spreeuw, 
waar de kleuren in zijn verenkleed te zien zijn. 
Ben er dus heel blij mee.






Dank voor al jullie leuke reacties op "Witte wonderwereld".



zondag 1 februari 2015

Witte wonderwereld




Vrijdagochtend 30 januari. 
Eindelijk ligt er ook hier een laagje echte sneeuw. 
Het is vrijwel windstil. 
Al vroeg in de ochtend doet de zon zijn best om door te breken.

Wat een prachtige wereld ... en ... 
ik heb de gelegenheid om eropuit te trekken.
Voorzichtig over een glibberige weg naar de Waverhoek.




Genieten van de sfeer. De stilte... en het gegak van 
overtrekkende, komende en gaande ganzen. 




Of opeens vanaf de andere kant:
een sneeuwveld vol spreeuwen:




Later een lucht vol meeuwen:




En dan weer rust en stilte.





Het is geweldig om het begin van deze mooie dag hier te beleven.




Dan nog een rondje door de polder. Een klein rondje, 
want ik stop natuurlijk om de haverklap.

Voor wit op wit bijvoorbeeld.




Dit meerkoetje wil wel even zwaaien met zijn vleugels:





Een sprookjesbos:




Of één boom:




De zon stond inmiddels aan een strakblauwe hemel.
De temperatuur was duidelijk boven nul en alle sneeuw
begon langzaam te smelten. Steeds gleden er stukjes 
sneeuw van de overhangende takken in het water.

Leuk! Nieuw spelletje: vang de plons.










Ter afsluiting van deze heerlijke ochtend
nog twee plaatjes "winter in de polder".

Deze ochtend zal ik me nog lang blijven herinneren.
Het zal duidelijk zijn dat ik volop heb genoten van deze 
prachtige blauwwitte wereld in fantastisch licht.




Voor een volgend blog heb ik nog takjes met 
verijste sneeuw bewaard. Daar ben ik lekker 
mee aan het "klooien" geweest.


Dank voor al jullie leuke reacties op het blog over Avifauna.


woensdag 14 januari 2015

Avifauna





Eind december zijn we een middagje naar Avifauna geweest.
Dat is niet ver bij ons vandaan, maar we waren het bestaan 
een beetje vergeten, totdat ik het mooie blogje zag van Joke.




We waren vooral nieuwsgierig naar het nieuwere gedeelte, 
met o.a. de maki's die Joke er zo mooi op had staan.
Maar helaas, dat gedeelte was nu afgesloten.




Nou ja, gaan we later dit jaar nog maar eens.
Er is nu genoeg te zien. We beginnen bij de lori's. 

Dat is een feestje op zich;
je wordt direct vrolijk van hun uitbundige kleuren, 
gezellig gekwetter en levendig rondvliegen.  




Er werden bakjes voer verkocht; daar kwamen steeds wel 
een paar vogels op af, maar totaal niet agressief. Blijkbaar 
waren ze daar lang niet allemaal in geïnteresseerd.





Sommige zetten liever hun tanden in een palm:




Na dit zonnige begin terug naar het niet-zo-zonnige
Nederlandse weer. En een Nederlands eendje. Ik heb toch
iets met "gewone" wilde eenden en ik vind deze foto
wel erg leuk:



Dan theater.
Op een vlonder aan de overkant van het water gaf een
kraanvogel een sierlijke balletvoorstelling:







Bij een speelplaats probeerde een kraai ook wat 
lekkere hapjes te verzamelen.




Mijnheer struisvogel stond lekker dichtbij;
ik leek wel een beetje sjans met hem te hebben.







Mevrouw liep ietwat bozig de andere kant op.




Struisvogels met zwarte veren zijn de mannen, 
de vrouwen hebben lichtere veren.





Ook uit Afrika: de Rüppel gieren.
Wat een indrukwekkend grote vogels zijn dat; zeker als ze
hun veren spreiden, of een stukje vliegen, waar ze in de kooi 
een beetje ruimte voor hebben. Dat komt wel heel krachtig over.




En wat zien ze er mooi en trots uit, eigenlijk.




Ook al was een groot deel van het park afgesloten 
i.v.m. de vogelgriep, hebben wij ons er toch uitstekend kunnen 
vermaken. Ik verheug me er dan ook op om terug te gaan als 
alles weer groen is en de vijver toegankelijk.




Hartelijk dank voor alle leuke reacties en goede wensen
bij het overzicht van "De mooiste van 2014".