Meer Speulderbos

Nog even ruim een maand in de tijd terug naar het 

Speulderbos. In het blog Blaadjes heb ik al veel daarvan laten zien;

maar op een dag met zulk fantastisch licht in zo'n bijzonder 

bos bleef ik me verwonderen en de camera bleef maar klikken. 

Dus had ik meer foto's waar ik blij mee ben.

 

Hier het accent op de donkere boomstammen, die extra mooi

uitkomen met het heldere licht of de verlichte bladeren.

Niet alle bomen dansen. Ook staan er veel dennenbomen.

De volgende foto is nogal rechttoe, maar vind ik toch wat

hebben door het licht dat van achter doorschijnt.

Het thema van deze serie: contrast. 

Verder heb ik weinig tekst toe te voegen en laat

de foto's voor zich spreken. 

 Nog twee keer omhoog kijken.

Eén keer in high key:

 

De afsluiter in echte herfstkleuren:

Dank voor al jullie leuke reacties op het voorgaande blog

Herfstbeelden.

 

Herfstbeelden

Nu het mooiste en meest fotogenieke deel van de herfst helaas 

voorbij is, laat ik hier foto's zien die ik in de loop van deze periode 

gemaakt heb. Eind september zagen we in de Kaapse bossen 

tijdens een late zondagmiddagwandeling veel mooie, grote 

vliegenzwammen staan. Dat blijft voor mij toch dé paddenstoel.

Ook deze porseleinzwammen, maar toen was het nog

later geworden, dus weinig licht.

De overige foto's heb ik bijna allemaal gemaakt in 

Lusthof De Haeck. Dat is een klein bosachtig gebied, 

dat nogal opvalt tussen het open landschap, de weilanden 

en de Nieuwkoopse Plassen. In de vorige eeuw privé

aangelegd; nu is het van Natuurmonumenten.

Een schilderachtig landschap; waterpartijen met leuke bruggetjes, 

omzoomd door behoorlijk dichte begroeiing. Als je hier gaat lopen, 

voelt het al snel alsof je diep in een groot bos doorgedrongen bent. 

Het heeft een eigen, speciale sfeer. 

Begin oktober vallen vooral de rode kleuren op.

 

  

De gele blaadjes zijn nog in de minderheid.

Het water zorgt voor mooie spiegelingen.

 

 

Een paar weken later voert het geel de boventoon.
De rode boom hierboven is dan niet meer te herkennen.

Dit jaar ben ik maar weinig met paddenstoelen in de weer geweest.
Je ziet ze niet hè, als je almaar naar boven kijkt.
Dit is voor mij blijkbaar de herfst van de blaadjes; dus nog een paar:

Maar dan toch ook wat paddenstoelen.
Voor dit hooggelegen kabouterdorp hoefde ik
de grond niet af te zoeken:

En dan eindelijk de blik omlaag:

Vlak boven de grond zag ik deze grote elfenbankjes.
Wat een kleuren zitten daarin.

Steekt ook zo mooi af tegen het frisgroene mos.

 

Ook leuk om dat van onderaf te bekijken.

Het mos op zich is natuurlijk ook mooi:

Begroeiing van een boomstronk:

  

Toen ik eind oktober rond zonsondergang Lusthof De Haeck 
uitliep, zag ik wel wat kleur in de lucht, maar spectaculair was 
dat zeker niet. Maar op de weg naar huis, zag ik mijn 
achteruitkijkspiegels steeds feller oplichten. Wat een kleurenpracht.
Dat vroeg (nee, schreeuwde!) om een fotostop.

Dank voor jullie leuke reacties op het voorgaande blog "Damherten".

Damherten

Zondag 11 oktober gaan we op zoek naar de damherten in de AWD. 

Het is een k-koud begin van wat een stralende dag zou worden. 

Door de stilte in de vroege ochtend horen we hier en daar wat 

geburl, maar volop bronsttijd is het nog niet. Deze jonge herten 

op de eerste foto doen daar blijkbaar helemaal nog niet aan mee. 

Ook een hinde loopt rustig rond.

 

Dan even een kijkje de andere kant op; de zon wint inmiddels

aan kracht en geeft het bos een prachtige gloed.

 

Maar de herten lopen daar niet.

 In de schaduw loopt dit hert rustig te grazen.

 

Het ziet er allemaal heel rustig uit,

maar na verloop van tijd stelt hij zich toch wat stoerder op:

 

Hij wordt onrustiger...

Dan blijken de hormonen toch op te spelen,

hij gaat vlaggen, d.w.z. geur afgeven aan de boom:

 

 

 

Leuk voor mij dat hij dat twee keer deed, want de

eerste keer stond de camera nog teveel ingezoomd.

Dan loopt hij een stukje verder het bos in.

 

Hij zoekt een plekje, waar hij heel onrustig aan de slag gaat.

Graaft in het gras, en het "kwastje" tussen zijn benen gaat

heftig heen en weer (ik had nooit eerder opgemerkt dat

daar haren aan zitten - wat vreemd).

Hij laat zelfs war burl-geluid horen; het klonk niet  echt

overtuigend, maar de hindes die in buurt graasden, 

verdwenen toen wel snel. Ze hadden er duidelijk geen zin in.

Tja, toen ging hij maar eens in zijn kuil liggen,

even rust.

 

Later op de ochtend zagen we dit hert nog 

mooi in het zonlicht staan:

Een hinde bekeek dit van bovenaf:

 We waren dus te vroeg in het seizoen voor geweigekletter,

maar ik vond het al heel leuk om dit zo gezien te hebben.

Hopelijk kunnen we nog vele jaren genieten van deze

mooie dieren in de AWD.

hartelijk dank voor jullie lovende reacties op het bericht "Blaadjes".