Na de regenbui

De tweede keer dat een bezoek aan  Kirstenbosch op ons programma stond, 

begon de dag donker en grauw met een fikse regenbui.

Dus rustig ontbijten en wat later op pad. Bij aankomst werd het al wat lichter

en stopte de regen. In Kirstenbosch heerste een andere sfeer.

Het bleef nog lang vochtig - mist in plaats van bergen op de achtergrond.

De boom met nijlganzen ziet er zo ook wat mysterieuzer uit.

De druppels bleven nog lang hangen.

Fascinerend vond ik het licht door de druppels in het riet.

Tot het fynbos, de bijzondere flora van de Kaap, horen ook veel planten

van de heidefamilie - Ericaceae. Natuurlijk zijn die ook in Kirstenbosch

te vinden. Deze fijnere struiken bleven nog lang vochtig.

Ook aronskelken groeien in het fynbos.

 

Dit fijne spul vond ik betoverend met het licht door de vele druppels.

Nog wat meer ingezoomd:

Het was inmiddels al middag; de zon kwam er steeds beter door.

Een knop van een "Mandela's Gold" paradijsvogelbloem

Een bewerking van nog zo'n knop, foto-art:

Het volgende blog is helemaal voor de suikerbossies.

 

Hippoclash

De tweede week van onze reis verbleven we voornamelijk

in het Krugerpark. Deze ochtend reden we direct naar een kijkhut,

niet ver van onze lodge vandaan, zodat we er kort na zonsopgang waren. 

 De serene stilte van een beginnende dag. 

Hier en daar wat "knorrende" hippogeluidjes, die horen zo echt bij Afrika.

 Al snel was er één, die zijn grote bek liet zien.

 En een andere, die een waterwolk opspoot.

 Niet veel later begon het echte gedonder.

 Twee knallen serieus tegen elkaar.

Maar van links komt een derde wel erg dichtbij.

 Dan is het plots twee tegen één;

de rechter maakt zich uit de voeten.

 Even inzoomen op zo'n gevaarlijke bek.

(nou ja, croppen dus)

 Hij rent het land op.

Het zijn logge beesten, maar niet te geloven hoe snel die kunnen rennen. 

 De andere twee erachteraan.

 Geen idee, wie van de drie er dan als eerste weer terugkomt.

 Maar de vaart zit er nog goed in, dus dat geeft een leuke splash.

 Zo ook bij nummer twee.

 Als nummer drie tevoorschijn komt, zwemmen de andere twee 

broederlijk naast elkaar langs (??)

Pinguïns

Van tevoren had ik mij enorm verheugd op het bezoek aan de 
Afrikaanse - of zwartvoetpinguïns bij Boulder's Beach. 
En geheel terecht. Wat was dit ontzettend leuk! 

Al de tweede dag van ons verblijf rond Kaapstad stond dit op het programma.
We waren vroeg op pad en stonden ruim op tijd bij de ingang tot een klein strandje.
 Rond de parkeerplaats liepen de pinguïns al rond. Het gebied is afgesloten met een hek,
dat is alleen bedoeld voor mensen. Het hek ging om acht uur open. 

Heel lang hadden we het strandje, omringd door rotsen,  met de pinguïns voor ons alleen.

Later kwamen hier mensen zwemmen, maar toen waren de meeste pinguïns al vertrokken.

Zoals aan de meeste foto's wel te zien is, waren de pinguïns totaal niet schuw
en konden we behoorlijk dichtbij komen. Deze was nog vrij jong:

De Afrikaanse pinguïn is hier endemisch. Ze leven uitsluitend langs de kust van 
Zuid-Afrika en Namibië en broeden dan vooral op eilandjes. In Zuid-Afrika broeden ze ook

op drie plaatsen aan de kust, waaronder dus op Boulder's Beach.

Voor hun voedsel gaan ze natuurlijk de oceaan in, maar meestal komen ze
niet verder dan zo'n 10 km uit de kust.

Ze foerageren voornamelijk overdag, in kleine groepjes en zoeken
dan kleine vis, zoals ansjovis, kleine schaaldieren en inktvis.

Lenig zijn ze ook. 
Da's handig, want overal moeten de veren natuurlijk worden gepoetst.

Ze zijn partners voor het leven en nestelen ieder jaar op dezelfde plek.

Groepsdieren dus, maar toch zie je er soms een in z'n uppie aan komen zwemmen.

Eens kijken waar de rest blijft....

Waar zijn ze toch? Niemand te zien...
dan maar in m'n uppie tegen die berg op...

Later in de ochtend konden we via een plankier naar het grote strand lopen.

Mooi uitzicht over de baai.

Het plankier loopt langs de duinen waar ze nestelen.

De nesten onder de struiken zijn goed te zien, maar lastig te fotograferen, 
want donker onder de begroeiing, maar daar piept dan wel de felle zon tussendoor.

Ze leggen meestal 2 eieren per keer.

Van het informatiebord bij de ingang:

Je ziet er kuikens van verschillend formaat.

Ze zijn al snel vrijwel net zo groot als hun ouders.

Bijna bij het grote strand.

Bij het grote strand is ook de hoofdingang tot het park.
Daar is het druk met toeristen, die ook hier over een groot plankier 
kunnen lopen. En een goed zicht hebben op het strand, daar is het ook druk.

 

Paartjes bij elkaar.

En daar moet een ander zich niet mee bemoeien.

En waar strand is, daar is water...

Ook in het water wordt er gekibbeld (zie rechts)

Maar ik neem aan, dat er toch vooral naar vis gezocht wordt.

Met een laatste golf komt dit lange blog toch tot een eind.

Jullie snappen dat dit een fantastische ervaring was.
De Zuid-Afrikanen hebben het daar ook goed aangepakt met dat hoge plankier
boven het strand. Zo blijven mensen en pinguïns gescheiden en kunnen er heel veel
bezoekers tegelijk een goed zicht hebben op de dieren. 
En hun dagelijkse gedrag goed observeren.





Dank voor jullie leuke reacties op "Naar de lente".