Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

dinsdag 16 februari 2016

Langs de Vinkeveense Plassen





De afgelopen maanden ben ik eens gaan kijken hoe de 
(paar kleine) recreatieterreintjes langs de plassen er in de winter 
eigenlijk uitzien. Eigenlijk had ik gehoopt daar ook wat 
vogels te kunnen fotograferen, maar hoewel er midden op de plassen 
vaak grote groepen te zien zijn, was daar aan de randen 
nauwelijks iets van te zien. 
Veel meerkoetjes, daar bleef het wel bij.




Water heeft voor mij altijd een grote aantrekkingskracht.
En boven zo'n plas water lijkt het licht en de lucht  intenser.
Plus: bomen. Dus ik vond er best wel foto-onderwerpen.




De eerste keer was het vrij bewolkt, 
maar wel redelijk windstil.
"spiegelweer".




Het volgende beeld in twee versies.



Fanatiek schuiven met de kleurtemperatuur levert een 
kleur waar ik wel vrolijk van word. De gerimpelde boomstammen
komen hier ook beter uit. Maar eigenlijk weet ik zelf niet welke
foto ik mooier vind. Dus plaats ik ze allebei.
Ben benieuwd naar jullie mening.




Iets later op de middag piept het zonnetje even door de wolken heen
Als ik de camera daar een HDR opname van laat maken, 
levert dat op het water een heel andere kleur geel op. 







Rond zonsondergang op twee zeer verschillende dagen:






Langs de plas staat dit bankje, dat mij nogal intrigeerde.
Apart van vorm; het hout op een bijzondere manier verwerkt:
ruwe stukken boomschors gecombineerd met glad gepolijste delen. 




De eerste keer had ik daar detailopnames van gemaakt.




Maar ik wilde toch ook het hele bankje laten zien.
Afgelopen weekend ben ik terug geweest om meer foto's te maken.
Door de naam op het bankje kon ik ook informatie zoeken.
Het blijkt een herdenkingsbankje voor twee mannen die in de zomer van 
2014 op de plas zijn omgekomen, gemaakt door Jasper Mur.




De intense kleurenpracht wordt vooral door de camera
tevoorschijn getoverd. Maar dat kan alleen als de 
kleuren al wel aanwezig zijn.








Tot slot foto's van een zomerse winterdag.




De zon was heel fel, en bleef dat tot het laatst.
Dan is het zaak om de zon zelf buiten beeld te houden.
Ik "verstop" hem achter de boom:




Om vast te dromen van zwoele zomeravonden:
(foto is gemaakt op 17 januari)









Dank voor alle leuke reacties op het voorgaande blog:
"Wij komen even langs."





donderdag 28 januari 2016

Wij komen even langs...





Een middag in december ... 
vanuit huis hoorden we wel erg veel vogelgeluiden.

De tuin in om te kijken. Voor onze achterburen ligt een
sloot, waar vrij hoge bomen langs staan. Daar landden 
groepen spreeuwen. Steeds vloog er een aantal op. 
Soms kwamen ze ook weer terug, soms vlogen ze door.
 Af en toe kwam er een nieuwe groep bij. 
Fascinerend om te zien. Dus de camera gehaald en ernaartoe.


 
  
Nu had ik ook wel eerder foto's gemaakt van een groep 
opstijgend uit een boom. Maar vaak van iets verder weg
en die foto's vond ik meestal niet zo interessant. 
Nu was ik veel dichterbij en... kreeg de tijd, 
want het aantal spreeuwen werd wel wat minder, maar
er kwamen steeds ook nieuwe groepen.
Na wat oefenen vond ik de volgende serie wel leuk gelukt.


Op de volgende foto kan je al zien dat ze allemaal al
dezelfde kant op draaien. 




Dan gaan de eerste de lucht in:




Hier zijn ze allemaal los:


 

Daar gaan ze...


 


 Op deze manier had ik dat eigenlijk nog nooit gezien.
En zeker niet in de woonwijk of van zo dichtbij.
Wel zie je hier boven de weilanden vaak een hele zwerm.
Ook fascinerend om daar de bewegingen van te volgen,
zeker voordat ze gaan landen, maar voor een foto minder geschikt.

Een kort blogje deze keer; 
ik vond dat ze wel een eigen blog mochten krijgen..




Hartelijk dank voor jullie reacties op "Lichtjes in Amsterdam".
 

vrijdag 15 januari 2016

Lichtjes in Amsterdam





Voor het eerst 's avonds op pad met de camera.
Lichtjes fotograferen in Amsterdam. Om te starten met
hét lichtjes-object: de Magere Brug.  Op de achtergrond Carré.

En ook van de andere kant:


 

De aanleiding om op stap te gaan, was natuurlijk het 
Light Festival en de Illuminade. Veel onderdelen zijn heel leuk om te zien. 
Maar wel een hele uitdaging om daar met de camera iets van te maken.
Vooral de objecten in en langs de gracht zijn nogal fel verlicht of gekleurd. 
En hoewel ik van de vrolijke kleurtjes ben, kon ik zelf 
die foto's niet echt waarderen.

Ik ben wel erg gecharmeerd van alle lichtjes in het water:



 

Vind ik ook leuk: de warme lichtjes van de rondvaartboot met
het blauw van een object erdoorheen:
 

 

Onderdeel van Paths Crossing, deze wel boven de Prinsengracht,
een sculptuur van 160 m lang, die ontmoeting van mensen 
als onderwerp heeft.




De onderdelen van de Illuminade - een wandelroute 
langs 20 lichtobjecten - spraken mij meer aan.
Zoals dit Canal House, een videomapping project
van Irma de Vries. Info van de website:  
"Een levend schilderij, opgebouwd uit symbolen 
die afkomstig zijn uit de geschiedenis van Europa."





Fascinerend om te zien hoe dit schilderij
continu verandert. De volgende drie opnames
zijn gemaakt binnen een halve minuut.


 

En natuurlijk óók leuk: een vogel prominent in beeld.
Dus die mag ook nog wat groter.




Nog wat kleuren in de gracht:



 

Heel leuk vond ik het lichtjespad door de Hortus.
Ha, daar staan bomen; ook mooi verlicht:





Extra lichtjes voor de kerstsfeer:


 

Ook in de Hortus: Melody Dots van Yoko Seyama.
Een sculptuur dat me nogal intrigeerde. Wellicht mede doordat 
het een uitdaging was om daar foto's van te maken.
Kleurige, doorzichtige schijven, die continu bewegen en 
felle schijnwerpers, die meer of minder of niet verlichten.
Ik heb later pas begrepen dat meer of minder licht afhangt van 
het aantal mensen dat eromheen staat.
Plus een apart muziekje erbij.


 

De Japanse kunstenares gaat het om de stippen die dansen
op het scherm, die elkaar soms vinden, in elkaar opgaan en
vervolgens hun eigen weg weer gaan.



  
Ik was eerst bezig geweest met alleen de spiegeling op de 
glanzende ondergrond, maar dat was 'm niet echt.
Toen er daarna nauwelijks mensen stonden (en de 
schijnwerpers het rustig aan deden), heb ik nog een speciale
nachtopname uitgeprobeerd. Een soort nacht-HDR: de camera
maakt dan een aantal opnames snel achter elkaar en fabriceert
daar zelf iets mee. Ondanks de beweging lukte dat. 





Ik ben erg blij met deze foto. Sowieso was ik deze avond zeer positief verrast door de prestaties van de Lumix. Ik ken nog lang niet alle mogelijkheden.
Het was ook een bijzonder leuke middag/avond. Heerlijk zo zigzaggen door de stad. We waren er tussen Kerst en Oudjaar; waanzinnig zoveel toeristen in de stad. Maar volle terrassen zorgen wel voor extra sfeer. Bovendien zaten 's avonds de meeste toeristen waarschijnlijk in een rondvaartboot. Op het water was het filevaren.