Inktzwam

Dat is weer eens wat anders dan in het donker onder hoge bomen: paddenstoelen in het gras. Nota bene in een brede berm langs een parkeerterrein: groepen fikse paddenstoelen, in het gras en in het zonnetje. Dan hoef je dus niet moeilijk te doen met lange sluitertijden en... het ligt ook nog lekker ;-)
Je snapt dat het wel even duurde voor ik het parkeerterrein af was.

Toen ik ze zag, dacht ik dat de groepen van verschillende soorten waren. Maar een zoektocht op internet leert me, dat het verschillende stadia zijn van de grote kale inktzwam.

Op de Belgische site natuurpunt.be vond ik veel informatie met duidelijke foto's over soorten  paddenstoelen. En over nog veel meer natuurzaken, maar ik heb nu natuurlijk vooral het paddogedeelte bestudeerd. Als je maar eenmaal een idee hebt van een soortnaam, is meer informatie makkelijker te vinden. De volgende info komt van Wikipedia:

 

Kale inktzwammen leven maar heel kort en veranderen steeds van uiterlijk.
Eerst hebben ze een ei-vormig hoedje (daar zijn er op de collagefoto linksboven nog net een paar van te zien); dan gaat de hoed klokvormig open - de hoed is 5 tot 7 cm breed.

Hoed en lamellen rollen vanaf de rand op.

De lamellen worden bij rijping zwart.

Hoezo inktzwam?

Ik vond het leuk om te lezen dat dit vroeger ook daadwerkelijk gebruikt werd om inkt te maken.

Hartelijk dank voor alle leuke reacties op mijn vorige blog 

"Villawijk van familie Spillebeen".

Villawijk van familie Spillebeen

Onlangs zag ik bij Nathalie een mooi blog over het kabouterdorp dat ze gevonden had. Een heleboel vliegenzwammen bij elkaar.
Nu was ik vorige week, nog met dat hele mooie zonnige weer, in de Schoorlse Duinen en vond daar ... een wijk voor de elite onder de kabouters: knotsgrote vliegenzwammen, alle vrijstaand met veel eigen grond eromheen voor de nodige privacy.

Zoals dat een keurige villawijk betaamt: alle huizen waren perfect onderhouden en in zeer goede staat.

Aan de dakbedekking was blijkbaar extra zorg besteed: alle paddenstoelen waren bedekt in een prachtig glanzend, geeloranje tint:

Ik dacht dat oudere zwammen weleens oranje konden verkleuren door regen en verwering, maar hier was deze kleur al in de bouwplannen opgenomen. Ze zijn al geeloranje als ze nog in de steigers staan:

Bij deze zijn de steigers al wel weggehaald, maar hij is nog niet klaar voor bewoning: met dit formaat past de inbouwkeuken er nog niet in:

 

Alle huizen staan aan brede, lommerrijke lanen:

Voor de beveiliging staan er stoere, stevige dennenbomen opgesteld:

Sommige huizen hebben extra beschutting aan de achterzijde:

Voor het interieur hebben ze allemaal een bezoek gebracht aan dezelfde designontwerper:

Overal vrijwel dezelfde strakke, smetteloos witte inrichting:

Ook chique is het geweldig weidse uitzicht vanuit het dakraam:

Dus Nathalie, logisch dat je kabouter Spillebeen destijds niet aantrof in het kabouterdorp. Hij is verhuisd!!

Rondje door het bos

Vorige week zondagochtend was het lekker weer en wij besloten richting Hilversum te gaan voor een rondje door het bos. Dat hebben we wel vaker gedaan, zeker in deze tijd van het jaar. Doorgaans gaan we dan een stukje LOPEN. 
Maar... nu ben ik op zoek naar paddenstoelen. Dat heeft toch een vreemd effect op mij. Om de haverklap vind ik mezelf terug LIGGEND op de grond!?!?
Paddo's hebben blijkbaar een verlammende uitwerking. 
Het schiet zo zeker niet op met die wandeling.

 

 En dan vind ik wel paddenstoelen, maar daar behoorlijke foto's van maken is nog een tweede. Veel paddo's hebben namelijk de neiging op zeer donkere plekjes te gaan groeien. Gelukkig werd het in de loop van de ochtend steeds lichter, zodat de sluitertijden beter te hanteren waren.

Voorlopig houd ik me vooral bezig met me te verwonderen over de grote verscheidenheid aan paddenstoelen die ik tegenkom. Inmiddels heb ik wel een dik paddenstoelenboek aangeschaft, waarin naast tekeningen ook foto's staan. Ik dacht ze met foto's wel sneller te herkennen. 

Maar nee, ik durf nog nauwelijks namen te noemen.

De volgende vind ik wel een elegant hoedje op een mooie ranke steel:

Ik denk dat dit Judasoren zijn:

 

De volgende vind ik wel een heel bijzondere. Zo wit, lijkt wel of hij licht geeft!

En de vorm: hoedje kwijt???

En dan nu even wat fleurigs tussendoor. Een klein bloemetje, maar de kleur zorgt er wel voor dat-ie opvalt.

Dit vind ik altijd fascinerend: een "dode" boomstam, waar een hele nieuwe wereld op leeft.

Deze zwam is op zijn beurt blijkbaar alweer grotendeels gegeten door een slak, gezien de glinsterende slijmsporen overal:

 

 

Nog een helderwitte (porseleinzwam?)

 

 

  

en als dit geen herfstplaatje is...

En zo zijn we een paar uur zoet geweest met een piepklein rondje door het bos.

Maar dat is wel het leuke aan paddenstoelen fotograferen: je kan er de tijd bij nemen. Ze vliegen nooit weg als je net je camera goed hebt ingesteld!!

Ik had trouwens weleens gehoord dat paddo's een geestverruimende werking hebben. Op mij hebben ze meer een lichaamsverstrakkende werking - vooral op mijn nekspieren, merkte ik de volgende dag ;)

Dank voor jullie leuke reacties op mijn vorige blog "De fotohut van Han".