Zonnestralen

Zaterdag 4 oktober was aangekondigd als de laatste zomerse dag voordat de herfst echt zou toeslaan. Dat laatste bleek achteraf reuze mee te vallen; dat van die zomerse dag klopte wel. We waren vroeg op pad naar het Speulderbos, benieuwd naar de "dansende bomen". Hoewel de zon al op was, was het eerst tussen de hoge bomen nog wel erg donker. Over een wat opener stukje met lage begroeiing, hing een prachtige waas van dichtgeweven, kleine spinnenwebben, wit door de dauwdruppels. 

De makers van deze fijngeweven, tere webbetjes 

hebben we nergens kunnen  ontdekken.

 

Misschien hingen ze er al lang; 

te zien aan de volgende foto was het web er 

al eerder en is het mos er doorheen gegroeid.

Ook nog even mos zonder bedekking:

Langzamerhand dringt de zon meer door

en geeft het bos kleur

En dan -  zonnestralen:

Door de takken van een omgevallen boom:

 

De onderkant van deze omgevallen boom zag er werkelijk 

sprookjesachtig uit. Volledig bedekt met een flinke laag zacht 

mos en daartussen gigantisch grote blauwwitte zwammen 

(zijn dit elfenbankjes??*) sommige waren wel 25 cm breed.

Een wereld op zich.
En dit blauw is toch een onverwachte kleur zo in het bos.

* En nee, het zijn geen elfenbankjes, maar tonderzwammen.

Met dank aan Gonnie voor deze info.

Tussendoor een blik omhoog:

Licht is alles. Het zonlicht valt op de bladeren 
en het bos begint te leven.

Prachtig het contrast 
met de donkere boomstammen.

Deze junior staat wel heel mooi in de spotlight:

Nog meer zonnestralen:

Tot slot nog een foto die bijna gelijk is aan de eerste. 
Ik had deze eerst omgezet naar zwart/wit, 
maar vond dat toch wat saai.
Het is groen/wit geworden.

De zon maakte deze ochtend de plaatjes. Maar het dansende van de bomen heb ik niet echt in beeld kunnen brengen. Een goede reden om nog eens terug te gaan; ik vond de sfeer in dit bos bijzonder.  Misschien lukt dat met herfstkleuren? 

Dank voor jullie leuke reacties op mijn voorgaande blog met de vlinders in Beieren.

Beierse Woud * Vlinders

 

Aansluitend op het vorige blog "Vlinderstruik" nu toch ook nog 

de vlinders die we in Beieren hebben gezien.

De volgende zagen we in het plantengedeelte bij het informatiecentrum. 

Zittend op dorre bladeren, niet de mooiste achtergrond, maar het leek me 

wel een bijzondere. Thuis googelend ben ik erachter gekomen dat 

het een "callimorpha dominula" moet zijn, een bonte beer. 

Vast familie van de grote beer, als ik de kleuren zo zie:

 

Alle andere foto's zijn gemaakt bij wat wel een vlinderveldje genoemd 

mag worden. Langs een weiland was een brede strook 

(dit stuk niet gemaaid?) met bloeiende planten, 

heel veel van het mooie beemdkroon, zeer in trek bij vlinders.

Het veldje zat vol fladderaars.

Bruin zandoogje

En nog een keer vanaf de achterkant. Geen gebruikelijk standpunt, 

maar ik vond het licht hier zo mooi langs de vleugels strijken.

In grote getale daar aanwezig , de prachtige dagpauwoog:

 

Moet in Nederland ook een algemeen voorkomende vlinder zijn, 

maar ik zie hem zelden. Hier zagen we hem echt overal rondvliegen

en dit veldje zat er vol mee.

 

Hij wilde ook ieder rustplekje wel uitproberen, 

getuige de volgende foto's die Adri van mij maakte:

 

Wat ook erg opviel, was dat echt álle vlinders die we hier zagen 

heel sprankelend en fris gekleurd waren en allemaal nog gaaf.

 

De onderkant is helemaal donker:

 

De kleine vos kwam hier ook langs:

 De enige vlinder die ik hier ook op een ander bloemetje heb;

zij lustte ook wel klaver:

 

Koevinkje:

Gezellig met z'n tweeën:

 

Nadat we hier al geruime tijd heerlijk om de bloemen 

en vlinders heen gedraaid hadden, kwam de grootste verrassing. 

Ineens fladderde er een enorm grote, oranje vlinder.

De keizersmantel; het formaat was echt heel opvallend. 

Werkelijk een prachtige vlinder.

Dit jaar ook door meerdere bloggers gefotografeerd in de AWD.

Dank voor al jullie leuke enthousiaste reacties

op het bericht "Vlinderstruik".

Vlinderstruik

Pas laat in het voorjaar - het was al juni - is onze voortuin opnieuw beplant met o.a. een paar vlinderstruiken. Die bloeiden deze zomer nog niet zo uitbundig, natuurlijk. Maar waarschijnlijk door de vele regen in augustus, en daarna weer volop het zonnetje, stonden de struiken begin september ineens vol met bloemen. Midden op de dag kwam ik thuis en wist echt niet wat ik zag: er fladderden volop vlinders! En ook nog eens verschillende soorten. En vooral ook: van die mooie. Supersnel de camera gehaald en ... genieten maar.

 

Heel leuk om die citroenvlinders eens goed te kunnen bekijken. Er fladderden er wel een paar in het rond. De een véél groener dan de ander. Ik heb inmiddels begrepen dat de donkere de mannen zijn; de vrouwen zijn soms vrijwel wit.

De volgende foto is een beetje rommelig, maar ik was zo blij 
dat ik deze vlinder ook met geopende vleugels 

"gevangen" had, dat ik deze wel wil laten zien:

En nog even heel dichtbij:

De kleine vos zien we hier wel vaker,
maar daarom is-ie niet minder mooi:

De gehakkelde aurelia had ik nog nooit eerder gezien.
Een apart, klein vlindertje.
 

De distelvlinder heeft een steviger formaat; 
valt ook direct op door kleur en tekening.

 

Een paar dagen later vlogen er aan het eind van de dag ook 

nog vlinders rond. Het licht was nu veel mooier én er was 

veel minder wind. Daardoor bleven de witjes soms ook

lang genoeg zitten om erop scherp te stellen.

 

De atalanta liet nu ook met gespreide vleugels 

zijn volle kleurenpracht zien.

Toch vind ik het volgende plaatje mooier,

door het lichtrandje:

Verder waren daar een zeer-gehakkelde aurelia

en een niet minder gehavende distelvlinder 

Maar die waren allebei wel goed voor mooie tegenlichtplaatjes.

Inmiddels zijn de vlinderstruiken echt uitgebloeid, maar ik 

verheug me al op volgende zomer. Mogen we dan nog meer 

verschillende soorten verwachten? Dit was al heel verrassend.

 

Dank voor de leuke reacties op het vorige bericht "Tere tinten"