De mooiste van 2025

 

Een leuke traditie: aan het van het jaar terugblikken op wat is geweest.

En wat er allemaal op beeld is terechtgekomen. Lastig is dan weer om een 

selectie te maken. Dit jaar kom ik uit op 4 beelden per kwartaal/seizoen.

 

januari -  februari - maart  

 

 Om eens lekker zonnig te beginnen; een orchidee bij Pantropica,

wat vroeger de Orchideeënhoeve heette. Orchideeën hebben ze er (dus) nog steeds.

Aan deze foto kan je natuurlijk niet zien dat het sneeuwde toen we daar aankwamen;

binnen was het er uiteraard behoorlijk warm en erg licht.  

  

 

 

In maart waren we 10 dagen op Lanzarote. 

Pfoe... wat valt daar veel te zien en dus... te fotograferen. 

Veel verschillende onderwerpen; ik heb er dan ook veel blogjes over geplaatst. 

 

César Manrique was een kunstenaar die heel wat sporen op het eiland 

heeft achtergelaten. Hier een schilderij van hem met een glasplaat ervoor 

 (is waarschijnlijk nooit zijn bedoeling geweest).

Maar met die spiegeling geeft t mij wel een grappige foto.   

 

 

 

 

Zoals alle Canarische eilanden is het een vulkanisch eiland:

 

 

 

Het was ook behoorlijk stormachtig weer; dus fantastisch om

te zien zoals de golven op de westkust sloegen.  

 

 

 

 

 

april - mei- juni 

 

Lente; leuk dat ik in het Thijssepark deze éénbes tegenkwam;

die kende ik alleen van plaatjes, maar had 'm nog nooit 'in 't echt' gezien.

  

  

 

 

 Close-up van een lupine:

 

 

 

 

En dan begint het al wat zomers te worden: vrolijk geel, een zonnehoedje. 

 

 

 

  

In mijn favoriete natuurgebiedje, Lusthof De Haeck, hebben ze 

alle bruggetjes afgelopen winter vernieuwd. Veel steviger dan ze voorheen

waren. Zeker nu alles weer volop groen is rondom, zien ze er prachtig uit.

  

 

 

juli- augustus - september

 

Bont zandoogje. 

Ik was blij dat de structuur in de vleugels zo goed te zien is. 

 

 

 

  

 

Swingende beuk met dansrokje. In het bos van de dansende bomen;

het Speulderbos. 

 

 

 

 

In eigen tuin: honingbij op scharnierbloem. 

 

 

 

 

 

De herfst kondigt zich al aan op de bloeiende heide: 

 

 

 

  

 

oktober - november - december  

 

Klein elfenschermpje wordt moederlijk beschermd door een groter exemplaar.

 

 

 

 

 

Detail van een panteramaniet. 

 

 

 

 

Het Palendorp bij Petten. 

 

 

 

 

Herfst; dit jaar wel heel uitbundig: 

 

 

 

 

 

 Heel veel dank aan eenieder die dit jaar het blog heeft bekeken

en uiteraard extra dank voor alle fijne reacties die ik daarop

heb mogen ontvangen. 

 

 

Voor het komend jaar wens ik jullie allemaal veel voorspoed, geluk

en foto's om blij van te worden.

   

Happy 2026 

 

 

 

Meer uit Hoenderdaell

 

 

 

Deze (lynx) sneeuwluipaard keek waakzaam in het rond vanuit zijn hoge hokje.

 Is er rechts iets bijzonders te zien? 

 

 

 

Hmm; ik zie vast meer als ik ga staan...

 

 

 

 

 Niets te zien; en aan de linkerkant?

 

 

 

 

Het lijkt hem wel veilig genoeg om zijn hok te verlaten.

 

 

 

 

Waarna hij in het hoge gras verdween.

 

 

 

 

 Hij had daar een enorm oppervlak tot zijn beschikking.

Geen idee of hij (zij?) daar alleen verbleef of dat er meer sneeuluipaarden waren.

 

 

Ook heel leuk vond ik de grote groep Humboldt pinquïns. 

 

 

 

 

 

Ze bleven eerst met de hele groep bij elkaar op ongeveer dezelfde plek. 

Wachtten ze op eten?

 

 

 

 

Na verloop van tijd kwam er meer beweging in de groep.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Beelden van en in het water:

 

 

 

 

 

 

 

Aan de oppervlakte:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met pinguïns:

 

 

 

 

 

 

 

Het is nog een toer voor ze om weer aan land te komen:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tot slot nog een paar portretjes;

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik wens alle lezers/kijkers van dit blog

heel fijne feestdagen. 

 

    

 

  

Dierenpark Hoenderdaell

 

 

Grotendeels verscholen achter de struiken, zag ik deze statige vogel

langzaam voortschrijden; als een sierlijke 'lady',

dus het is wel duidelijk hoe hij aan zijn naam gekomen is:

 

Lady Amhurst Fazant.

 

 

  

 

 

Maar deze kleurige Lady is een mijnheer, want zoals bij veel vogels, 

hebben de dames bruinige schutkleuren.

 

 

 

 

  

 Deze man is een echte beauty.

Ik zag hem in Hoenderdaell, een dierenpark aan de uiterste noordkant van

Noord Holland, gevestigd op een uitgestrekte strook land;

ooit een deel van de Waddenzee, maar nu een dichtbegroeid bos.

 

 

 

 

Qua oppervlakte is het de tweede dierentuin van ons land.

Alleen de Beekse Bergen zijn uitgestrekter. 

Je kan er dus ook heerlijk door het bos wandelen, en ook de dieren hebben

er over het algemeen veel ruimte. 

 

 

Een sierlijke ibis leek het ook wel naar haar/zijn zin te hebben.

 

 

  

 

Deze pelikanen zorgden zelf voor een interessante compositie:  

 

 

 

 

Een jonge flamingo als lollipop: 

 

 

 

 

Papegaaien op een bijzonder uitkijkpunt:

 

 

Stichting Leeuw

Info van de website van Hoenderdaell: 

 

Stichting Leeuw vangt grote katachtigen in nood op. 

 Wanneer mogelijk, is de opvang tijdelijk en worden de dieren voorbereid op 

herplaatsing naar een zo natuurlijk mogelijke leefomgeving in bijvoorbeeld 

Zuid-Afrika bij zusterstichting The Lions Foundation. 

De dieren die opgevangen worden, komen bijvoorbeeld van particulieren, 

zijn oud-circusdieren of zijn gered uit oorlogssituaties.

 

Door nieuwe wet- en regelgeving mogen roofdieren in steeds minder landen 

optreden of in privébezit gehouden worden. Voor leeuwen en tijgers is daarom 

vaak geen plaats meer. Hun eigenaren zoeken dan een plek waar ze 

van een goede oude dag kunnen genieten. Stichting Leeuw is zo’n plek.

  

Stichting Leeuw heeft haar grootste opvang van grote katachtigen 

van heel Europa, bij ons in Dierenpark Hoenderdaell.

Met de enige jaagsimulator ter wereld (!) leren we deze in nood geraakte dieren 

weer de jachtskills. De jacht zorgt voor een ontlading van energie, 

opbouw van spierkracht en conditie en dat is goed voor de revalidatie. 

Veel van deze katachtigen werden helaas gebruikt voor menselijk vermaak.

 

 

 

 

 

 Voor het publiek is er één keer per dag de mogelijkheid om van bovenaf 

(achter stevig dubbelglas) zo'n training te bekijken. 

 

  

 

 

Er werd verteld dat juist de week daarvoor drie leeuwen vanuit Hoenderdaell   

op transport waren gezet naar Zuid Afrika, waar zij binnen een groot gebied kunnen

wennen aan een voor hen natuurlijk bestaan. 

 

 

 

 

Wij konden die middag genieten van wat deze tijger liet zien. 

 Met de foto hierboven was ik zo blij dat ik ook een uitsnede laat zien:

 

 

 

 

Ben wel blij met dit beeld:

er is beweging te zien in de bal en de voorpoten, maar de tijger is scherp. 

 

 

 

 

Even fiks inzoomen: 

 

 

 

 

Na een goed kwartier vond hij/zij het welletjes en keerde zijn rug naar ons toe:

 

 

  

 

Nog wat verschillende beelden van die dag: 

 

 

 

 

Portret van een grote landschildpad: 

 

 

 

 

Een veel kleinere schildpad, op een heel andere plek:

 

 

 

 

 Wevervogel:

 

 

 

 

Dit deed me terugdenken aan een enorme boom in Zuid-Afrika,

waar talloze wevervogels aan het nestelen waren. Wel een andere soort,

maar ik vind het toch leuk om deze beelden hierbij te plaatsen:

 

 

 

 

 

 

 

 

Tot zover voor deze keer. er volgt nog een blogje over deze fijne dierentuin.

We waren er natuurlijk in een heel rustige periode (eind november op een 

doordeweekse dag), maar de hele sfeer kwam zo relaxed op ons over. 

Dierenpark Hoenderdaell - 

voor de meeste mensen wat ver weg, maar zeker een aanrader.